«Όλοι ήθελαν ένα σπιν-οφ του “The Big Bang Theory”», λέει. «Το ήθελαν με τους βασικούς ηθοποιούς, κάτι που είναι κατανοητό. Εγώ δεν ήθελα να κάνω σπιν-οφ με τους βασικούς ηθοποιούς. Ήθελα να κάνω κάτι εντελώς διαφορετικό και προκλητικό — κάτι που δεν είχα κάνει ποτέ πριν. Και αυτό ακριβώς έχουμε τώρα.»
«Ο Τσακ με προσέγγισε κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της πανδημίας», λέει ο Πεν. «Αυτό που με κέρδισε ήταν ότι από την αρχή μου είπε: “Θέλω να κάνω ένα σπιν-οφ που να μην μοιάζει με κανένα άλλο σπιν-οφ που έχεις δει”, όπου ο τόνος και το είδος αλλάζουν. Ήθελε να κάνει κάτι που να ανήκει στον κόσμο της επιστημονικής φαντασίας, οπότε αυτό είναι ακριβώς στα μέτρα μου. Ήταν εύκολο να πω ναι.»
Και αυτό δεν αρκεί για να περιγράψει πόσο εξωπραγματική γίνεται η σειρά. Σε ένα επεισόδιο, ένα γνωστό πρόσωπο μεταμορφώνεται σε μάγισσα 60 ποδιών. Σε ένα άλλο, ένας από τους πρωταγωνιστές μεταμορφώνεται σε μαγικό μάγο. Κάθε επεισόδιο έχει τη δική του ιστορία και το δικό του σκηνικό — και όπως υπονοεί ο τίτλος, ο Stuart δεν καταφέρνει ποτέ να διορθώσει τα πράγματα.
«Είναι τόσο πρωτότυπο και δεν μοιάζει καθόλου με την αρχική σειρά», λέει ο Σούσμαν. «Είναι ένα τεράστιο ρίσκο το να κάνεις κάτι εντελώς διαφορετικό, αλλά από την άλλη πλευρά, εξακολουθεί να είναι ο Τσακ Λόρε, και βασίζεται σε ένα αγαπημένο πνευματικό έργο. Μου αρέσει πολύ που πήρε ένα τόσο μεγάλο ρίσκο, γιατί δεν θέλω να με συγκρίνουν με την αρχική σειρά που γυριζόταν με πολλές κάμερες.»
Είναι πολύ μακριά από την άνεση της πολυκάμερης παραγωγής και του κοινού στο στούντιο του «The Big Bang Theory». Κατ’ αρχάς, εκείνη η σειρά δεν περιλάμβανε ποτέ πυροβολισμούς, εκρήξεις — ούτε, για την ακρίβεια, μεγάλο και φρικιαστικό αριθμό θυμάτων. Το «Stuart Fails to Save the Universe», όμως, σίγουρα τα περιλαμβάνει. Σε ένα σημείο κατά τη διάρκεια της παραγωγής, ο Sussman και η Lapkus ήταν δεμένοι σε καλώδια και ανυψώθηκαν μέχρι την οροφή ενός στούντιο της Warner Bros. Και μετά τους άφησαν να πέσουν. Κάτω από αυτούς, τεράστιοι βιομηχανικοί ανεμιστήρες φυσούσαν για να φαίνεται σαν να πέφτουν κατακόρυφα μέσα στο κενό.
«Στο σενάριο, υποτίθεται ότι πρέπει να ουρλιάζουμε», λέει ο Sussman. «Αλλά η Lauren και εγώ πιστέψαμε και οι δύο ότι το καλώδιο έσπασε και ότι απλώς ορμούσαμε προς έναν γιγάντιο ανεμιστήρα. Αντί να ουρλιάζουμε, ήταν σχεδόν σαν να μην μπορούσαμε να πάρουμε ανάσα και να προσπαθούσαμε με δυσκολία να βγάλουμε κάποιο ήχο».
Με τα ειδικά εφέ, τα ταξίδια στο χώρο και το χρόνο και τους αιματηρούς θανάτους κατά τη διάρκεια της ιστορίας, το «Stuart» ανταποκρίνεται στην επιθυμία του Λόρρε να το μετατρέψει σε ένα από τα πιο ασυνήθιστα τηλεοπτικά σπιν-οφ όλων των εποχών.
Οι παραγωγοί αποδίδουν επίσης μεγάλη σημασία στα γυρίσματα στο Λος Άντζελες, χάρη στην φορολογική έκπτωση της πολιτείας της Καλιφόρνιας. Τα γυρίσματα στην περιοχή τους επέτρεψαν να προσλάβουν ένα κορυφαίο συνεργείο που μπόρεσε να υλοποιήσει τα ακροβατικά και τα εφέ της σειράς με ελάχιστο κόστος, όπως δήλωσαν.
«Όταν γυρίζεις στο Λος Άντζελες, είναι πολύ πιο εύκολο να βρεις τους καλύτερους σε κάθε τμήμα, γιατί η δημιουργία μιας καλής σειράς που βασίζεται στα εφέ δεν αφορά μόνο τα οπτικά εφέ», λέει ο Πεν. «Αφορά το σχεδιασμό παραγωγής. Έχει να κάνει με την κινηματογραφία. Πιστεύω επίσης ότι μας έδωσαν αρκετά καλό προϋπολογισμό για να βγούμε και να δημιουργήσουμε πραγματικά ειδικά εφέ.»
Υπάρχουν αναφορές στο «Big Bang» παντού στο «Stuart», κάτι που, σύμφωνα με τον Λόρ, είναι λογικό: «Έχουμε αποφασίσει εδώ και καιρό ότι αυτή είναι η σειρά που οι χαρακτήρες του «The Big Bang Theory» όχι μόνο θα είχαν παρακολουθήσει, αλλά και θα είχαν συζητήσει έντονα», λέει. Ταυτόχρονα, ο Sussman δεν πιστεύει ότι χρειάζεται να είσαι οπαδός του «Big Bang» για να παρακολουθήσεις το «Stuart». «Πιστεύω ότι έκαναν πραγματικά καλή δουλειά στο να συντονίσουν αυτούς τους τρεις-τέσσερις χαρακτήρες», λέει.
Ένα στοιχείο οικείο στους οπαδούς των κωμικών σειρών του Lorre επιστρέφει: οι περίφημες κάρτες του, όπου ο Lorre εκμεταλλεύεται την ευκαιρία να συνομιλήσει με τους θεατές του. Όπως ξεκαθαρίζει στο τέλος του 2ου επεισοδίου: «Καθ’ όλη τη διάρκεια της παραγωγής του “SFTSTY”, το σύνθημά μου ήταν “Τρελαθείτε ή πηγαίνετε σπίτι”. Όπως βλέπετε, δεν πήγα σπίτι».
