Το «Darlene Love: I Know Where I’ve Been» είναι ένα ντοκιμαντέρ για μια από τις μεγαλύτερες τραγουδίστριες στην ιστορία της ποπ μουσικής, αλλά αποτελεί επίσης μια εκπληκτική αναφορά στο ζήτημα της ταυτότητας στην ποπ. Η Darlene Love ηχογράφησε τα πιο χαρακτηριστικά της τραγούδια στις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν αποτελούσε μέρος της «εργοστασιακής παραγωγής» επιτυχιών του Phil Spector. Ηγούνταν ενός συγκροτήματος με το όνομα Blossoms, το οποίο ο Spector προσέλαβε το 1962 για να τραγουδήσει το «He’s a Rebel», το κομμάτι που έγινε ο πρωτότυπος του «Wall of Sound». Το τραγούδι υποτίθεται ότι θα το τραγουδούσαν οι Crystals, αλλά αυτές βρίσκονταν 3.000 μίλια μακριά, στη Νέα Υόρκη, και ο Spector, ανυπόμονος να βάλει το τραγούδι γρήγορα σε παραγωγή, σκέφτηκε ότι δεν είχε σημασία — μπορούσε απλώς να αποδώσει τα πνευματικά δικαιώματα στις Crystals (πράγμα που και έκανε), και κανείς δεν θα το μάθαινε.
Η Darlene Love δεν χρειαζόταν ένα εναλλακτικό σύμπαν (ζούσε και στα δύο σύμπαντα), και το «Darlene Love: I Know Where I’ve Been» ανατρέχει στη μοναδική συγχώνευση δόξας, αδικίας, φευγαλέων ευκαιριών, χαμένων ονείρων, ανθεκτικότητας και μεταγενέστερης αναγνώρισης που χαρακτηρίζει την ιστορία της. Η ταινία, όπως και η ζωή και η καριέρα της Love, είναι μια μοναδική περιπέτεια, και στο τέλος δεν νιώθεις απλώς ότι γνωρίζεις και καταλαβαίνεις αυτή την αξιοθαύμαστη καλλιτέχνιδα. Νιώθεις πιο κοντά στο επίκεντρο των μυστηρίων της ποπ.
Και πάνω απ’ όλα, αναγνωρίστηκε. Οι ενθουσιώδεις εμφανίσεις της στο σόου του Λέτερμαν με το «Christmas (Baby Please Come Home)», με όλο και μεγαλύτερες χορωδίες κάθε χρόνο, βοήθησαν πολύ, όπως και η ένταξή της το 2011 στο Rock ‘n’ Roll Hall of Fame. Ξαφνικά, όλοι γνώριζαν ποια ήταν η Νταρλίν Λοβ. Το «I Know Where I’ve Been» ολοκληρώνει αυτό το ταξίδι. Είναι μια ταινία που σε αφήνει άναυδο — από τη συγκλονιστική μεγαλοπρέπεια της φωνής της, από τις δυνάμεις της εποχής, μεγάλες και μικρές, που την περιθωριοποίησαν, και από τη συνειδητοποίηση του τι θα μπορούσε να είχε γίνει, κάτι που όμως δεν πρέπει ποτέ να εμποδίζει το δέος μας για αυτό που ήταν.
