Για τον αρχηγό του κράτους, ο ιδρυτής, ο σχεδιασμός δεν ήταν ποτέ μια μοναχική άσκηση απομονωμένη από την πραγματικότητα του σπιτιού. Το να φέρει την κόρη του στον χώρο εργασίας του εισάγει μια απεριόριστη, αυθόρμητη ενέργεια που πυροδοτεί άμεσα τη διαδικασία του. «Κάθε δημιουργικός αναζητά σαν παιδί… και βγαίνει κατά τη διάρκεια της διαδικασίας», λέει, καθώς πετούν μια μπάλα ποδοσφαίρου πάνω από ένα τραπέζι γεμάτο με δείγματα, μαρκαδόρους και κουτιά χυμού. “Το να την έχω κοντά μου το αναδεικνύει. Το μόνο που μου θυμίζει είναι απλώς ελευθερία. Απλώς μου αρέσει το πόσο ελεύθερη και δεν υπάρχει καμία οδηγία στον καμβά”. Αυτή η έλλειψη ακαμψίας είναι ακριβώς αυτό που τροφοδοτεί τη δουλειά του. Είναι ένα σχεδιαστικό ήθος που διαμορφώνεται από το παιχνίδι, την οικογένεια και την αφιλτράριστη περιέργεια.
«Στην αρχή της ημέρας, ειδικά αν έχω το μικρό μου μαζί μου να έρχεται στο στούντιο, μαζεύω απαραίτητα πράγματα».
