Ο φαταλισμός, η αυτοδιάθεση και η φαντασία παλεύουν απαλά μεταξύ τους για τον έλεγχο της αφήγησης (ή των αφηγήσεων) στο «Beach Fictions», ένα γοητευτικό και διακριτικά βαθύ δίπτυχο που ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα μέσα από δύο διαφορετικές εκδοχές της ίδιας ημέρας — λέγοντας πολλά, στη διαδικασία, για τις φωνές, εσωτερικές και μη, στις οποίες παραχωρούμε τον μεγαλύτερο έλεγχο στη ζωή μας, για καλό ή για κακό. Αν και η δομή της —μια μέρα που εκτυλίσσεται δύο φορές διαδοχικά με διαφορετικό αποτέλεσμα (σε αντίθεση με την πλέξη εναλλακτικών χρονολογικών γραμμών όπως στο «Sliding Doors» ή στο «Blind Chance»)— θυμίζει ρητά την ταινία του Χονγκ Σανγκ-σου «Right Now, Wrong Then», αυτή η κομψή και ισορροπημένη πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της συμπατριώτισσάς της από τη Νότια Κορέα, Λιμ Χαγιόν, έχει δικό της στυλ, τόνο και οπτική, που διατηρούνται με εντυπωσιακό έλεγχο κατά τη διάρκεια 145 λεπτών που προσφέρουν μια εκπληκτικά ανάλαφρη αίσθηση.
Το «Beach Fictions» σε τραβάει από το πρώτο του ιριδίζον καρέ, καθώς η κάμερα του Σινουκ Παρκ γλιστρά γαλήνια από μια λαμπερή νυχτερινή θέα του Ίντσεον μέσα από τη φασαρία ενός εστιατορίου με ατμοσφαιρικό φωτισμό, όπου η Τάε-τζου (Παρκ), που φαίνεται μόνο από πίσω, δειπνεί με φίλους, η συζήτηση των οποίων φαίνεται πιο ζωντανή από τη δική της. Ακόμη και χωρίς την αποστασιοποιημένη φωνή εκτός κάδρου — η οποία αποδεικνύεται ότι ανήκει στην οξυδερκή μυθιστοριογράφο Εουά (Σουτζόνγκ Γιε), η οποία περιγράφει την επιφανειακή αντίδραση των φίλων της Τάε-τζου σε μια ιστορία που μοιράζεται — θα αισθανόμασταν τη μοναξιά της εν μέσω της παρέας. Αργότερα, όταν οι φίλοι της την εγκαταλείπουν στο τραπέζι για να καπνίσουν έξω, συντρίβεται όταν ανακαλύπτει ότι κουτσομπολεύουν για εκείνη· λίγο μετά, σε μια εξέλιξη του τύπου «όταν πέφτουν βροχές, πέφτουν καταιγίδες», χωρίζει με τον περιστασιακό της σύντροφο Χιουν-τζιν, αφού εκείνος εκφράζει ελάχιστο ενδιαφέρον να προχωρήσει η σχέση τους.
Στην ήσυχη παραθαλάσσια πόλη, συναντά και γοητεύεται αμέσως από τον χαρισματικό δρόμο-μάγο Μανχιούκ (Κιμ Γουκ-γιουμ, απολαυστικός), μόνο για να την προειδοποιήσει αργότερα η οικοδέσποινα της, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι ένας τοπικός γυναικάς και περιστασιακός εργαζόμενος του σεξ. Μια μέρα στην παρέα του παίρνει άσχημη τροπή, αλλά όταν, στο δεξιοτεχνικά αναδιαμορφωμένο δεύτερο μισό της ταινίας, τον συναντά υπό ελαφρώς διαφορετικές συνθήκες και τα γεγονότα της ημέρας ακολουθούν μια διαφορετική αλυσίδα συνδέσεων, διαφορετική είναι και η πιθανή ρομαντική κατάληξη.
