Η ACEA τοποθετείται απέναντι στην κοινή γαλλογερμανική πρόταση για το Automotive Package της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναγνωρίζοντας θετικά βήματα στην τεχνολογική ουδετερότητα και στη διαμόρφωση ενός πιο διαχειρίσιμου πλαισίου για το 2035, αλλά επισημαίνοντας σημαντικές ελλείψεις. Η Ένωση Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων ζητά μεγαλύτερη ευελιξία στην επίτευξη των στόχων μείωσης των εκπομπών CO₂, αξιοποίηση υλικών χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος και αλλαγές στους κανόνες για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα ελαφρά επαγγελματικά και τα βαρέα οχήματα. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι οι απαιτήσεις για την ευρωπαϊκή παραγωγή ενδέχεται να μην αναγνωρίζουν επαρκώς την προστιθέμενη αξία των κατασκευαστών και τις σύνθετες αλυσίδες εφοδιασμού της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Made in EU: Οι ενστάσεις για την ευρωπαϊκή παραγωγή και τις αλυσίδες αξίας
Η Ένωση Ευρωπαίων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων (ACEA) αναγνωρίζει τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν για τη διαμόρφωση της κοινής γαλλογερμανικής θέσης, η οποία αναμένεται να συμβάλει στην επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για το «Automotive Package» (Πακέτο Μέτρων για την Αυτοκινητοβιομηχανία).
Το κείμενο επαναβεβαιώνει ορθά την αρχή της τεχνολογικής ουδετερότητας, διαμορφώνει μια πιο διαχειρίσιμη κατεύθυνση για το 2035 και προβλέπει κίνητρα για όλα τα αυτοκίνητα που κατασκευάζονται στην ΕΕ, στο πλαίσιο του Κανονισμού για τις εκπομπές CO₂.
Ωστόσο, το κείμενο δεν προτείνει κρίσιμες ευέλικτες ρυθμίσεις αμοιβαίου οφέλους, οι οποίες θα μπορούσαν να διευκολύνουν την επίτευξη των στόχων για τις εκπομπές CO₂. Σε αυτές περιλαμβάνονται η πλήρης αξιοποίηση των δυνατοτήτων αντιστάθμισης των εκπομπών μέσω της χρήσης υλικών χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος, καθώς και η έναρξη εφαρμογής του μηχανισμού υπολογισμού του μέσου όρου εκπομπών από το 2028, ώστε να επιταχυνθεί η ανάπτυξη της αγοράς αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων με μπαταρία (BEV), αρκετά πριν από την προθεσμία του 2030.
Η πρόταση του κειμένου για την Πράξη Επιτάχυνσης της Βιομηχανίας (Industrial Accelerator Act), με το περιορισμένο γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της και τον στόχο του 80% σε επίπεδο συνολικού στόλου, θέτει ιδιαίτερα φιλόδοξες απαιτήσεις. Αυτό ισχύει ιδίως επειδή η προστιθέμενη αξία που δημιουργούν οι κατασκευαστές οχημάτων εξακολουθεί να μην αναγνωρίζεται επαρκώς.
Τέλος, το κείμενο παραβλέπει τις ειδικές ανάγκες άλλων κατηγοριών οχημάτων, οι οποίες είναι καθοριστικές για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Οι δυσκολίες που συνοδεύουν την επέκταση της παραγωγής και της διάδοσης των αμιγώς ηλεκτρικών οχημάτων στην κατηγορία των ελαφρών επαγγελματικών οχημάτων καθιστούν αναγκαία την αναθεώρηση του στόχου για το 2030, καθώς και τη θέσπιση δύο περιόδων υπολογισμού του μέσου όρου εκπομπών: της περιόδου 2025–2029 και της περιόδου 2030–2034.
Όσον αφορά τα βαρέα οχήματα, η γαλλογερμανική πρόταση παραγνωρίζει τις αλυσίδες αξίας που εξαρτώνται από εταίρους της Τελωνειακής Ένωσης και αγνοεί την ανάγκη καθορισμού ξεχωριστού χρονοδιαγράμματος για τον εντοπισμό και την ανάπτυξη της παραγωγής μπαταριών εντός της ΕΕ.
Τα φορτηγά και τα λεωφορεία πρέπει να ακολουθήσουν διακριτή προσέγγιση ως προς την εκπλήρωση των απαιτήσεων για τα προϊόντα «Made in the EU» («Κατασκευασμένα στην ΕΕ»).
Η ACEA θα εξετάσει πλέον το κείμενο διεξοδικά και θα συνεχίσει τις επαφές με τους συννομοθέτες της ΕΕ για όλα τα κρίσιμα ζητήματα, με στόχο τη διαμόρφωση ενός πλαισίου που θα συνδυάζει αποτελεσματικότερα την απανθρακοποίηση, την οικονομική ανθεκτικότητα και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας.
