Η Αφήγηση της Barbara Hammer Μέσα από τη Ματιά της Brydie O’Connor
Η καλλιτέχνις και σκηνοθέτις Barbara Hammer, μια από τις πιο εμβληματικές φιγούρες του queer κινηματογράφου, περνούσε την πλειοψηφία της ζωής της αισθανόμενη αόρατη. Ξεκίνησε την καριέρα της στον κινηματογράφο στα τέλη της δεκαετίας του 1960, και όπως επισημαίνει η Brydie O’Connor, σκηνοθέτρια του ντοκιμαντέρ “Barbara Forever”, αυτή η αίσθηση εσωτερικής απομόνωσης είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό που αντιμετωπίζουν πολλοί νέοι queer δημιουργοί ακόμα και σήμερα.
Το “Barbara Forever” έχει γίνει αντικείμενο συζήτησης σε διεθνή φεστιβάλ όπως το Sundance και το Berlinale, και τώρα η O’Connor προγραμματίζει την παρουσίασή του στο Ji.hlava Internacional Documentary Film Festival. Το ντοκιμαντέρ, προϊόν της συνεργασίας της A Space Time Films με την Killer Films και την Kartemquin Films, κέρδισε την υποστήριξη δ renowned παραγωγών όπως η Kristen Stewart και η Christine Vachon.
Η Ανάγκη για Ορατότητα
Η Christine Vachon σημειώνει ότι εκτίμησε τον «ασυνήθιστο» τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η ζωή της Hammer στο ντοκιμαντέρ, αναγνωρίζοντας την σημασία της υποστήριξης των νέων queer καλλιτεχνών. Σημαντικό είναι ότι, παρόλο που η Hammer έχει ασκήσει επιδράσεις στον κινηματογράφο, δεν είναι ευρέως γνωστή στο κοινό. Το γεγονός αυτό καθιστά την παραγωγή αυτού του ντοκιμαντέρ πιο περίπλοκη, ειδικά με την απώλεια της Hammer το 2019.
Η O’Connor, αναλογιζόμενη το έργο και τη ζωή της Hammer, ομιλεί για την ανάγκη της να διασφαλίσει την κληρονομιά της και να απαντήσει σε ερωτήματα σχετικά με τις επιτυχίες και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε. «Πώς τα κατάφερε να δημιουργήσει πάνω από 85 ταινίες; Πώς κατόρθωσε να αρχειοθετήσει τη ζωή της σε 125 κουτιά που πούλησε στο Yale;» αναρωτιέται η σκηνοθέτις.
Η Επίδραση Στη Σύγχρονη Δημιουργία
Η Barbara Hammer χρησιμοποιούσε τα κοινωνικά μέσα στο τέλος της ζωής της, προσπαθώντας να δημιουργήσει μια πιο ορατή παρουσία στον κόσμο, χρησιμοποιώντας το βίντεο ως μέσο για να επεξεργαστεί τα συναισθήματα και τις καταστάσεις της. «Η σύνθεση και η επαφή με άλλους μέσω της τέχνης ήταν στην καρδιά της πρακτικής της», προσθέτει η O’Connor. Επισημαίνει μάλιστα, πώς η διδασκαλία ήταν κάτι που αγαπούσε, επηρεάζοντας και την ίδια στην επαγγελματική της πορεία.
Ο αντίκτυπος του ντοκιμαντέρ είναι ήδη εμφανής σε διάφορους θεατές. Μια θεατής από το Τέξας, η οποία δεν είχε ακούσει ποτέ για την Hammer, αποκάλυψε πώς η ταινία την βοήθησε να κατανοήσει καλύτερα τα συναισθήματα του πατέρα της, ο οποίος βρίσκεται στο τέλος της ζωής του. Αυτές οι αναφορές, καταλήγει η O’Connor, είναι μερικά από τα μεγαλύτερα δώρα που έχει λάβει, και η συζήτηση με το κοινό είναι ένας τρόπος για να ζωντανέψει η κληρονομιά της Hammer.
Η Barbara Hammer ίσως να μην είχε την αναγνώριση που της άξιζε κατά τη διάρκεια της ζωής της, αλλά μέσω του “Barbara Forever”, η O’Connor καταφέρνει να φέρει την τέχνη και τη ζωή της κοντά στο κοινό, δημιουργώντας ένα νέο κύμα ενδιαφέροντος και κατανοήσεως γύρω από τον queer κινηματογράφο.
