Η Σόφι Θάτσερ μιλά για την απελευθέρωσή της από το «Yellowjackets», τη θέση της για τη Γάζα και τον Ίντε Ναβαρέτε

Variety συνομίλησε με τη Θάτσερ μέσω Zoom — η οποία βρίσκεται στο Βανκούβερ για τα γυρίσματα της τέταρτης και τελευταίας σεζόν της σειράς «Yellowjackets» — για να συζητήσουν για το «Her Private Hell» και πολλά άλλα.

Πού βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή;

Βρίσκομαι στο Βανκούβερ, για την ακρίβεια. Μου μένουν τρεις μέρες για το «Yellowjackets» και μετά είμαι ελεύθερη. Ελεύθερήyyyyy!!

Ένας από τους πρώην συναδέλφους μου έγραψε ένα βιβλίο για την ιστορία του «The O.C.» και, μέχρι την τρίτη σεζόν, όλοι ήθελαν να φύγουν από τη σειρά, επειδή είχαν ξεπεράσει την ηλικία που απαιτούσε ο ρόλος τους και επίσης ήθελαν να ασχοληθούν με άλλα πρότζεκτ. Αυτή ήταν και η δική σου νοοτροπία με το «Yellowjackets»;

Ναι. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με τους σεναριογράφους ή κάτι τέτοιο, αλλά προσωπικά νιώθω λίγο περιορισμένος που πρέπει να παίζω τον ίδιο χαρακτήρα. Και βασίζομαι πολύ σε — το λέω συνέχεια αυτό, και δεν είναι απαραίτητα αλήθεια, ίσως είναι απλώς υποκριτική — «κωδικούς εξαπάτησης». Χθες το βράδυ, γυρίζοντας μέχρι τις 6 το πρωί, φωνάζοντας και κλαίγοντας, το γεγονός ότι μπορώ να μπω σε αυτή την κατάσταση τόσο γρήγορα χωρίς καμία… Μου φαίνεται λιγότερο προκλητικό. Το να υποδύομαι απλώς κάποιον νεότερο είναι μπερδεμένο, και το να μένω σε εκείνη την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν όταν γύρισα για πρώτη φορά το πιλοτικό επεισόδιο πριν από επτά χρόνια είναι κάτι πολύ μπερδεμένο, και αυτό είναι που με ταράζει περισσότερο. Θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι, αλλά μετά πρέπει να επιστρέψω εκεί που ήμουν όταν ήμουν παιδί.

Μου άρεσε το «Her Private Hell». Τι γνώμη έχεις για το πόσο διχαστικές ήταν οι αντιδράσεις; Πάντα ενθουσιάζομαι όταν ακούω ότι μια ταινία έχει διχάσει το κοινό.

Μου άρεσε . Δεν θέλω να είναι αποκλειστική, αλλά νιώθω ότι απευθύνεται σε ένα κοινό που, αν γνωρίζει αυτές τις ταινίες της δεκαετίας του ’70 και καταλαβαίνει μερικές από τις αναφορές στις οποίες βασίζεται, θα νιώσει μεγάλη ικανοποίηση και ευχαρίστηση. Έτσι ένιωσα εγώ βλέποντάς την, γιατί οτιδήποτε έχει να κάνει με ταινίες τρόμου της δεκαετίας του ’70, όπως ο Μπράιαν Ντε Πάλμα και ο Κένεθ Άνγκερ, είναι ακριβώς στο στοιχείο μου. Είναι πολύ πιο παράξενη, πιο αβανγκάρντ και πιο αφηρημένη από ό,τι περιμένουν οι άνθρωποι, επειδή η πλοκή δεν είναι καθόλου γραμμική. Μερικές φορές πρέπει να αφεθείς και να βυθιστείς στον κόσμο της ταινίας και ίσως να μην ξέρεις τι συμβαίνει! Είναι ένα ταξίδι. Μου αρέσει που διχάζει, γιατί αυτό σημαίνει ότι επηρεάζει τον κόσμο. Δεν θέλω να είμαι «ασφαλής» ή βαρετός. Όσον αφορά αυτή την ταινία, καταλαβαίνω γιατί δεν θα αρέσει σε κάποιους. Το καταλαβαίνω απόλυτα. Το θέμα είναι να έχεις ανοιχτό μυαλό — και κυρίως να είσαι «εντάξει» με αυτό.

Υπάρχει τόσο πολύ ομαδική σκέψη και ακολουθία του κοπαδιού αυτές τις μέρες.

Και αρχίζω επίσης να συνειδητοποιώ — και αυτό συμβαίνει συχνά με τις ταινίες — σκέψου και τις κλασικές ταινίες-καλτ, αν και δεν λέω ότι αυτή θα γίνει κλασική ταινία-καλτ — ότι οι άνθρωποι έχουν την αρχική τους αντίδραση και μερικές φορές χρειάζεται λίγος χρόνος για να το αφομοιώσουν και να διαμορφώσουν πραγματικά τη δική τους γνώμη. Υπάρχει αυτή η νοοτροπία πλέον, όπου οι άνθρωποι βγάζουν πολύ γρήγορα συμπεράσματα επειδή κάποιος άλλος αισθάνεται έτσι και θέλουν να παίζουν στο σίγουρο.

Τα στυλ της ταινίας είναι φανταστικά. Σου φαίνεται περίεργο να θεωρείσαι είδωλο της μόδας στα 25 σου;

Για μένα, τα πάντα είναι σαν κοστούμι. Πρόκειται απλώς για το να υποδύομαι νέους χαρακτήρες, και εξαρτάται από τη φάση της ζωής στην οποία βρίσκομαι, αλλά νομίζω ότι επηρεάζομαι πολύ από τη δεκαετία του ’60. Ο Nic είναι τόσο παθιασμένος με το ροκ εν ρολ και θέλαμε να βρούμε μια χρυσή τομή, οπότε υπήρχαν πολλές επιρροές από το glam rock, όπως ο Marc Bolan, ο David Bowie, οι Roxy Music και ο νεαρός Brian Eno. Ήταν διασκεδαστικό να βασιστώ σε αυτό, επειδή είναι τόσο θεατρικό. Πάντα ήμουν τόσο θεατρική που φυσικά θα αξιοποιήσω αυτό το στοιχείο. Βοηθά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα, έχεις τον πλήρη έλεγχο και μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Και όσον αφορά τη μόδα, ξέρω ακριβώς τι θέλω και δεν θα αφήσω ποτέ άλλους να μου πουν τι θέλω.

Υπάρχει μια ιδιαίτερα άγρια σεξουαλική σκηνή στο «Her Private Hell» που περιλαμβάνει ένα σώμα που εκρήγνυται. Είμαι περίεργος να μάθω πώς ήταν να γυριστεί αυτή η σκηνή, γιατί συμβαίνουν πολλά σε αυτή τη σκηνή, και δεν νομίζω ότι έχω ξαναδεί σκηνή σεξ που να περιλαμβάνει ένα σώμα που εκρήγνυται.

Εσύ και η Havana Rose Liu πρέπει να τα πήγατε πολύ καλά, αφού γυρίσατε μαζί και μια άλλη ταινία, το «Peaches». Γνωριστήκατε στο «Her Private Hell»;

Αλλά αυτό αποδείχθηκε δύσκολο για μένα, γιατί δεν είμαι συνηθισμένη να παίζω ελαφριούς ρόλους. Θέλω να το εξερευνήσω περισσότερο και να μην χρειάζεται πάντα να καταφεύγω στο σκοτάδι για να νιώσω κάτι ή για να νιώσω ικανοποίηση, σαν να λέω: «Πήγα στο πιο σκοτεινό μέρος, τώρα μπορώ να αναπνεύσω»· να ζω σε ένα φωτεινό σημείο και να νιώθω εντάξει, χωρίς να αισθάνομαι ότι ψάχνω για κάτι βαθύτερο. Δεν πειράζει να είσαι ανάλαφρη. Έφευγα από τα γυρίσματα μπερδεμένη επειδή δεν είχα απελευθερώσει τα πάντα, αλλά πρέπει να μάθω πώς να το αντιμετωπίζω, γιατί έτσι είναι η πραγματική ζωή. Αυτό ψάχνω τώρα στις ταινίες, να είμαι πιο προσγειωμένη.

Αναρωτιέσαι γιατί έχεις γίνει η πρώτη επιλογή για πιο σκοτεινούς ρόλους; Λες: «Γιατί με σκέφτονται για αυτούς τους ρόλους; Έχω και στιγμές ελαφρότητας!»

Έχεις δει το «Obsession»; Υπάρχουν αρκετές ομοιότητες μεταξύ του χαρακτήρα της Inde Navarrette σε εκείνη την ταινία και του δικού σου στο «Companion».

Όχι, δεν το έχω δει! Πιστεύω ότι η Inde είναι πολύ κουλ και την θαυμάζω πραγματικά. Έχω δει αποσπάσματα στο διαδίκτυο και μου αρέσει πολύ που είναι gamer και, ας πούμε, φυσιολογική. Όλοι μου το λένε αυτό, οπότε ανυπομονώ να τη δω και νιώθω κολακευμένη, γιατί αυτή η ταινία έχει πολύ καλές κριτικές αυτή τη στιγμή.

Πώς θέλεις να ισορροπήσεις την καριέρα σου στο τραγούδι και στην υποκριτική;

Έχεις πει ότι «το Twitter είναι κακό» και αναρωτιέμαι τι ακριβώς σε ενοχλεί τόσο πολύ σε αυτό;

Δεν ξέρω. Νομίζω ότι υπάρχει η αίσθηση ότι οι άνθρωποι μπορούν να λένε ό,τι θέλουν — και αυτό ισχύει για όλο το διαδίκτυο, αλλά υπάρχει κάτι συγκεκριμένα στο Twitter που κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν ότι έχουν το δικαίωμα να το κάνουν. Κάθε φορά που σκέφτομαι το Twitter, σκέφτομαι μόνο τον Ντόναλντ Τραμπ, κάτι που με κάνει [choking sound]. Είναι απλά πολύ μίσος. Κάθε φορά που μπαίνω εκεί, βλέπω μίσος, και δεν το χρειάζομαι αυτό. Και δεν χρειάζομαι να βλέπω μίσος και για τον εαυτό μου, αλλά δεν μπορώ να αποφύγω να βλέπω πράγματα που με αφορούν λόγω του αλγορίθμου, οπότε δεν χρειάζομαι να βλέπω τι σκέφτονται οι άλλοι για μένα, γιατί αυτό θα με ταράξει ακόμα περισσότερο.

Έχεις μιλήσει ανοιχτά για το τι συμβαίνει στη Γάζα. Έχουμε δει άλλους ηθοποιούς, στα αρχικά στάδια της επίθεσης στη Γάζα, να γίνονται στόχος επίθεσης επειδή εξέφρασαν τη γνώμη τους, και τώρα υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι που το κάνουν, αλλά τι σε έκανε να θέλεις να εκφράσεις τη γνώμη σου δημόσια;

Νιώθω ότι, από την πλευρά μου, δεν έχω τίποτα να χάσω. Ξέρεις, εγώ έναντι της ζωής κάποιου; Η καριέρα μου δεν έχει σημασία μπροστά σε μια ζωή. Ποιος νοιάζεται γι’ αυτό; Αυτή ήταν η αρχική μου σκέψη. Έχω ένα νεανικό κοινό που επηρεάζεται εύκολα, οπότε αν μπορώ να βοηθήσω να αλλάξουν τις απόψεις τους ή να τις επηρεάσω, αυτό είναι το μόνο που μπορώ να κάνω. Και το να δημοσιεύεις κάτι δεν είναι τίποτα. Πρέπει να προχωρήσεις πιο πέρα και να κάνεις δωρεές και να διαμαρτυρηθείς, αλλά το να δημοσιεύεις κάτι είναι το ελάχιστο που μπορείς να κάνεις.

Πώς ήταν να μεγαλώνεις ως Μορμόνος; Υπάρχουν πολλοί κανόνες που πρέπει να τηρείς.

Ναι, σίγουρα κανόνες. Και υπάρχει ένα αίσθημα καταπίεσης που έχει διαποτίσει όλους τους χαρακτήρες μου. Ακόμα και στο «Her Private Hell» η ηρωίδα αντιτίθεται σε κάτι, και νομίζω ότι και στη ζωή μου, εγώ επίσης αντιτίθεμαι σε κάτι. Αλλά υπάρχει επίσης μια τόσο όμορφη αίσθηση κοινότητας. Πρέπει να στηρίζεσαι στην κοινότητα — χρειάζεσαι ανθρώπους γύρω σου και δεν μπορείς να κάνεις τα πράγματα μόνη σου — και εγώ αυτό το έχω μέσα στην οικογένειά μου. Η δίδυμη αδελφή μου είναι η καλύτερή μου φίλη, και νιώθω ότι δεν χρειάζομαι φίλους επειδή έχω τη δίδυμη αδελφή μου! Ο φίλος μου, και το γεγονός ότι τον έχω, είναι πραγματικά υπέροχο. Νιώθω ότι οι άνθρωποι δεν μιλάνε πολύ γι’ αυτό, αλλά οι Μορμόνοι είναι πολύ δημιουργικοί και μουσικοί.

Ο Ράιαν Γκόσλινγκ μεγάλωσε ως Μορμόνος.

Ορίστε! Είναι το «So You Think You Can Dance!» Όλοι εκεί είναι Μορμόνοι. Όλοι! Η μαμά μου παίζει ακόμα το όργανο στη χορωδία της εκκλησίας, οπότε αυτό καλλιέργησε μέσα μου μια μουσική ευαισθησία. Υπάρχουν επίσης πολλά θετικά. Θέλω να επικεντρωθώ στα θετικά τώρα, γιατί πέρασα πολύ χρόνο μιλώντας γι’ αυτό κατά τη διάρκεια της προώθησης της ταινίας «Heretic», και αγαπώ πολύ την οικογένειά μου. Αν και δεν συμφωνώ με πολλά από αυτά που λέει η θρησκεία, αναδεικνύει πραγματικά πολλούς καλούς, ειλικρινείς και αληθινούς ανθρώπους, και το υποστηρίζω αυτό.

Έχεις δει το «The Secret Lives of Mormon Wives»;

Ποιοι είναι για εσάς οι πιο σημαντικοί μουσικοί καλλιτέχνες και τι ακούτε αυτή τη στιγμή;

Τι έχετε στο πρόγραμμα για το μέλλον; Θα γυριστεί η ταινία με την Τζένιφερ Κεντ;

Θα γίνει. Αναβλήθηκε, και αυτό συμβαίνει πάντα με τις ανεξάρτητες ταινίες. Θα είναι τρελό. Παίζω δύο ρόλους. Δεν ξέρω καν πώς να το περιγράψω. Έχω υπογράψει για τουλάχιστον τρεις διαφορετικές ταινίες που δεν έχουν ακόμα ημερομηνίες έναρξης γυρισμάτων, και αυτό είναι πραγματικά μπερδεμένο, γιατί φτάνω σε ένα σημείο όπου δεν έχω πια το «Yellowjackets» για να στηριχτώ. Και αγόρασα ένα σπίτι.

Συγχαρητήρια.