- Η Ευρώπη παραμένει αυτοκινητιστική δύναμη, αλλά η απόσταση από το παρελθόν μεγαλώνει
- Η αγορά ανεβαίνει, αλλά όχι όλα τα αυτοκίνητα μαζί
- Το 17,4% των ηλεκτρικών δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη έχει γίνει ηλεκτρική
- Το μεγάλο πρόβλημα είναι η ηλικία του στόλου
- Και οι φορτιστές δεν είναι μοιρασμένοι εκεί όπου βρίσκονται τα αυτοκίνητα
- Η κινεζική πίεση περνά πλέον και μέσα από τις ταξινομήσεις
- Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία εξακολουθεί να επενδύει τεράστια στην τεχνολογία
- Η παραγωγή αυτοκινήτων γίνεται ταυτόχρονα καθαρότερη
- Το αυτοκίνητο της Ευρώπης βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο

Το νέο ACEA Pocket Guide 2026 αποτυπώνει μια ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία που παραμένει τεράστια σε παραγωγή, τεχνολογία και επενδύσεις, αλλά την ίδια στιγμή βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν γηρασμένο στόλο, χαμηλή ανανέωση οχημάτων, άνιση ανάπτυξη των υποδομών φόρτισης, αυξανόμενη κινεζική πίεση και μια αγορά όπου η εικόνα των νέων ταξινομήσεων απέχει ακόμη αρκετά από την πραγματικότητα των εκατοντάδων εκατομμυρίων οχημάτων που κυκλοφορούν στους ευρωπαϊκούς δρόμους.
Η Ευρώπη παραμένει αυτοκινητιστική δύναμη, αλλά η απόσταση από το παρελθόν μεγαλώνει
Υπάρχει ένας αριθμός στο νέο Pocket Guide της ACEA που αξίζει να κρατήσουμε από την αρχή: 13,8 εκατομμύρια οχήματα κατασκευάστηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2025.
Από αυτά, περίπου 11,48 εκατομμύρια ήταν επιβατικά αυτοκίνητα, ενώ η Γερμανία παρέμεινε ο μεγαλύτερος παραγωγός της Ευρώπης με περισσότερα από 4 εκατομμύρια αυτοκίνητα.
Το νούμερο είναι τεράστιο. Όμως η δεύτερη ανάγνωση είναι αυτή που έχει σημασία. Η ευρωπαϊκή παραγωγή παραμένει περίπου 3 εκατομμύρια οχήματα χαμηλότερα από το 2019, πριν δηλαδή η πανδημία, οι εφοδιαστικές αναταράξεις, η ενεργειακή κρίση και οι γεωπολιτικές αλλαγές αλλάξουν το τοπίο της αυτοκινητοβιομηχανίας.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα έχει πλέον ξεπεράσει το ένα τρίτο της παγκόσμιας παραγωγής οχημάτων. Η Ευρώπη εξακολουθεί να διαθέτει τεράστια βιομηχανική βάση, τεχνογνωσία και ένα εξαιρετικά ισχυρό οικοσύστημα προμηθευτών, αλλά η παγκόσμια ισορροπία έχει αλλάξει.
Και αυτό είναι ίσως το βασικό μήνυμα του Pocket Guide: το ευρωπαϊκό αυτοκίνητο δεν έχει εξαφανιστεί από τον παγκόσμιο χάρτη, αλλά ο ανταγωνισμός γύρω του έχει γίνει πολύ σκληρότερος.
Η αγορά ανεβαίνει, αλλά όχι όλα τα αυτοκίνητα μαζί
Το 2025 η ευρωπαϊκή αγορά επιβατικών αυτοκινήτων κινήθηκε ανοδικά. Οι ταξινομήσεις στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά 1,8%, φτάνοντας σε ένα επίπεδο λίγο πάνω από τα 10,8 εκατομμύρια αυτοκίνητα. Συνολικά, μαζί με επαγγελματικά οχήματα και λεωφορεία, οι νέες ταξινομήσεις ξεπέρασαν τα 12,6 εκατομμύρια.
Στην Ελλάδα καταγράφηκαν περίπου 144.000 νέα επιβατικά αυτοκίνητα και 13.000 επαγγελματικά οχήματα και λεωφορεία το 2025.
Η εικόνα όμως στα επαγγελματικά είναι διαφορετική. Οι ταξινομήσεις τους στην ΕΕ υποχώρησαν περίπου 8%, γεγονός που δείχνει ότι η ανάκαμψη της αγοράς δεν είναι ομοιόμορφη σε όλες τις κατηγορίες.
Και κάπου εδώ αρχίζει η ουσία.
Γιατί πίσω από τους αριθμούς των καινούργιων αυτοκινήτων υπάρχει ένας πολύ μεγαλύτερος στόλος που αλλάζει πολύ πιο αργά.
Το 17,4% των ηλεκτρικών δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη έχει γίνει ηλεκτρική
Τα BEV έφτασαν το 17,4% των νέων ταξινομήσεων επιβατικών αυτοκινήτων στην ΕΕ το 2025. Είναι σημαντικό ποσοστό και δείχνει ότι το ηλεκτρικό αυτοκίνητο έχει πλέον αποκτήσει σημαντικό χώρο στην αγορά και στα προϊοντικά πλάνα των κατασκευαστών.
Όμως υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στις νέες ταξινομήσεις και στον πραγματικό στόλο.
Στα αυτοκίνητα που ήδη κυκλοφορούν στους ευρωπαϊκούς δρόμους, τα BEV αντιστοιχούν σε μόλις 3,3% και τα PHEV σε 1,4%. Δηλαδή τα ηλεκτρικά που μπορούν να φορτιστούν εξωτερικά παραμένουν κάτω από το 4% του συνολικού στόλου.
Την ίδια στιγμή, τα υβριδικά πλήρους και ήπιας μορφής φτάνουν το 5%.
Αυτό είναι το σημείο όπου οι αριθμοί της αγοράς αποκτούν πραγματικό νόημα. Η Ευρώπη μπορεί να αυξάνει γρήγορα το μερίδιο των ηλεκτρικών στα καινούργια αυτοκίνητα, αλλά το αυτοκίνητο που βλέπουμε σήμερα στον δρόμο εξακολουθεί να είναι κατά κύριο λόγο θερμικό ή υβριδικό.
Και θα παραμείνει έτσι για αρκετά χρόνια, ακριβώς επειδή ο στόλος είναι τεράστιος και ανανεώνεται αργά.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι η ηλικία του στόλου
Ο μέσος ευρωπαϊκός στόλος επιβατικών αυτοκινήτων έφτασε τα 12,7 χρόνια. Τα vans είναι στα 12,9 χρόνια, τα φορτηγά στα 14 και τα λεωφορεία στα 12,2 χρόνια.
Η ηλικία μάλιστα συνεχίζει να αυξάνεται στα αυτοκίνητα και στα vans.
Η Ελλάδα όμως βρίσκεται σε εντελώς διαφορετική κατάσταση.
Ο μέσος όρος ηλικίας των επιβατικών αυτοκινήτων είναι 17,8 χρόνια.
Στα vans φτάνει τα 21,2 χρόνια.
Στα φορτηγά τα 22,9 χρόνια.
Και στα λεωφορεία τα 17,2 χρόνια.
Η διαφορά δεν είναι απλώς στατιστική. Είναι η εικόνα μιας αγοράς στην οποία μεγάλο μέρος των οχημάτων που κυκλοφορούν σήμερα σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε σε μια εντελώς διαφορετική εποχή, πριν από τη σημερινή έκρηξη των συστημάτων ενεργητικής ασφάλειας, των προηγμένων υποβοηθήσεων οδηγού, των σύγχρονων κινητήρων και των νέων τεχνολογιών εξηλεκτρισμού.
Η Ελλάδα, με άλλα λόγια, δεν έχει μόνο θέμα μετάβασης σε νέες τεχνολογίες. Έχει πρώτα απ’ όλα θέμα ανανέωσης του στόλου.
Και οι φορτιστές δεν είναι μοιρασμένοι εκεί όπου βρίσκονται τα αυτοκίνητα
Η ΕΕ είχε περίπου 1,1 εκατομμύρια δημόσια σημεία φόρτισης το 2025. Όμως η κατανομή τους είναι εξαιρετικά άνιση.
Γαλλία, Γερμανία και Ολλανδία συγκεντρώνουν μαζί το 56% των δημόσιων σημείων φόρτισης της ΕΕ. Η Γερμανία διαθέτει περίπου 200.800, η Ολλανδία 202.800 και η Γαλλία 186.700. Η Ελλάδα βρίσκεται στα 8.800 σημεία.
Σε επίπεδο πληθυσμού, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 2,4 σημεία ανά 1.000 κατοίκους. Η Ελλάδα βρίσκεται στα 0,8.
Δεν είναι λοιπόν μόνο θέμα του πόσα ηλεκτρικά πουλήθηκαν. Είναι και θέμα του πού υπάρχουν υποδομές, πόσο πυκνό είναι το δίκτυο και πόσο γρήγορα μπορεί να υποστηριχθεί η αύξηση του ηλεκτρικού στόλου.
Η κινεζική πίεση περνά πλέον και μέσα από τις ταξινομήσεις
Το άλλο μεγάλο κεφάλαιο του Pocket Guide είναι το εμπόριο.
Η ΕΕ εξακολουθεί να έχει σημαντικό πλεόνασμα στο εμπόριο οχημάτων, €84,7 δισ. το 2025, όμως το ποσό μειώθηκε κατά 11,4% σε σχέση με το 2024. Οι εξαγωγές υποχώρησαν 6,5%, ενώ οι εισαγωγές σε αξία μειώθηκαν μόλις 1,1%.
Και η Κίνα βρίσκεται πλέον στο κέντρο της εικόνας.
Η αξία των εισαγωγών οχημάτων από την Κίνα έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και η Κίνα αποτελεί την κορυφαία χώρα προέλευσης για τις εισαγωγές ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην ΕΕ σε αξία.
Η ίδια η ACEA καταγράφει για το 2025 εισαγωγές περισσότερων από 1,1 εκατομμυρίων νέων οχημάτων από την Κίνα, αξίας €15,1 δισ., έναντι 161.514 ευρωπαϊκών οχημάτων που εξήχθησαν προς την κινεζική αγορά, αξίας €8,5 δισ. (ACEA)
Η μάχη λοιπόν δεν είναι πλέον θεωρητική. Είναι εμπορική, βιομηχανική και πλέον ορατή στις ευρωπαϊκές ταξινομήσεις.
Η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία εξακολουθεί να επενδύει τεράστια στην τεχνολογία
Και εδώ βρίσκεται η άλλη πλευρά της ιστορίας.
Το automotive αντιστοιχεί στο 33% των επενδύσεων R&D των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, με περίπου €84,3 δισ. το 2024.
Το ποσό είναι σχεδόν διπλάσιο από εκείνο της φαρμακευτικής και βιοτεχνολογίας, που βρίσκεται στα €44,3 δισ.
Αυτό σημαίνει ότι πίσω από τις συζητήσεις για κινητήρες, μπαταρίες και ηλεκτροκίνηση υπάρχει μια τεράστια ευρωπαϊκή επενδυτική μηχανή που συνεχίζει να χρηματοδοτεί τεχνολογίες, παραγωγή και νέα προϊόντα.
Η Ευρώπη δεν έχει χάσει την τεχνολογική της βάση. Το ζήτημα είναι εάν μπορεί να μετατρέψει αυτή την τεχνολογική ισχύ σε ανταγωνιστική παραγωγή και εμπορική παρουσία.
Η παραγωγή αυτοκινήτων γίνεται ταυτόχρονα καθαρότερη
Το Pocket Guide έχει και μια πλευρά που συχνά χάνεται στη συζήτηση για τις εκπομπές των οχημάτων.
Από το 2005 έως το 2025, οι εκπομπές CO₂ ανά παραγόμενο αυτοκίνητο μειώθηκαν κατά 70,3%, ενώ οι συνολικές εκπομπές της παραγωγής μειώθηκαν κατά 63,4%.
Η κατανάλωση ενέργειας ανά αυτοκίνητο μειώθηκε κατά 22,9%, ενώ η κατανάλωση νερού ανά όχημα μειώθηκε κατά 64,2%.
Και στα καινούργια αυτοκίνητα η μέση επίδοση CO₂ βελτιώθηκε αισθητά: 96,7 g/km για την ΕΕ, Νορβηγία και Ισλανδία το 2025, με ετήσια πτώση 9,4%.
Η Ελλάδα βρέθηκε στα 104,5 g/km, έχοντας μειώσει τις μέσες εκπομπές των νέων αυτοκινήτων της κατά 3,9%.
Το αυτοκίνητο της Ευρώπης βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο
Το ενδιαφέρον του Pocket Guide 2026 δεν βρίσκεται τελικά σε έναν αριθμό.
Βρίσκεται στην απόσταση ανάμεσα στους αριθμούς.
Από τη μία έχουμε μια βιομηχανία που παράγει 13,8 εκατομμύρια οχήματα, επενδύει €84,3 δισ. στην έρευνα και απασχολεί εκατομμύρια ανθρώπους. Από την άλλη έχουμε παραγωγή που δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2019, αυξανόμενη κινεζική παρουσία, ένα εμπορικό πλεόνασμα που συρρικνώνεται και έναν στόλο εκατοντάδων εκατομμυρίων οχημάτων που αλλάζει αργά.
Και ανάμεσα στα δύο βρίσκεται η τεχνολογία.
Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα αυξάνονται. Τα υβριδικά έχουν ισχυρή θέση. Τα plug-in υβριδικά συνεχίζουν να αποτελούν μέρος της αγοράς. Οι κινητήρες εσωτερικής καύσης εξακολουθούν να αποτελούν μεγάλο κομμάτι του στόλου. Η βιομηχανία επενδύει σε περισσότερες από μία τεχνολογικές κατευθύνσεις.
Αυτό είναι το πραγματικό ευρωπαϊκό αυτοκίνητο του 2026: όχι μία αγορά, αλλά πολλές αγορές που συνυπάρχουν μέσα στον ίδιο τεράστιο στόλο.
Και ίσως αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο που αποκαλύπτει το Pocket Guide.
Η επόμενη μεγάλη μάχη της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας δεν θα κριθεί μόνο από το ποιο σύστημα κίνησης θα επικρατήσει. Θα κριθεί από το αν η Ευρώπη μπορεί να ανανεώσει τον στόλο της, να διατηρήσει την παραγωγή της, να χρηματοδοτήσει την τεχνολογία της και ταυτόχρονα να παραμείνει ανταγωνιστική απέναντι στην Κίνα.
Για την Ελλάδα, το στοίχημα είναι ακόμη μεγαλύτερο: πριν συζητήσει κανείς ποιο θα είναι το αυτοκίνητο του 2035, υπάρχει ένα πολύ πιο άμεσο ερώτημα.
Πώς θα φύγουν από τους ελληνικούς δρόμους τα αυτοκίνητα των 17,8, των 21,2 και των 22,9 ετών;

