Η σειρά ντοκιμαντέρ του Netflix “Beyond Society” (“Más Allá de la Sociedad”) έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν στις 23 Σεπτεμβρίου. Η σειρά ντοκιμαντέρ τριών μερών, που δημιουργήθηκε από τον Juan Antonio Bayona (“Society of the Snow”, “The Impossible”, “IA” (IA) και Caljalos “Crims”), ξεκινάει εκεί που τελειώνει η ταινία του Bayona “Society of the Snow”.
“Μέσα από τη δημιουργική διαδικασία και όλη την έρευνα που απαιτείται για το “Society of the Snow”, ο Χουάν Αντόνιο είχε συναντήσει πολλές ιστορίες και ένιωθε ότι κάτι χτυπούσε ακόμα, που ήταν η ιστορία του τι συνέβη μετά τη διάσωση. Αυτό που ήταν σαφές για εμάς ήταν ότι η ιστορία μας ξεκινά εκεί που τελειώνουν πάντα οι άλλοι: με τη διάσωση των επιζώντων. η πρεμιέρα στο Σαν Σεμπαστιάν.
Η ταινία του JA Bayona του 2023, “Society of the Snow”, αφηγείται την ιστορία της συντριβής της πτήσης 571 της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουρουγουάης το 1972 στα βουνά των Άνδεων, όπου 16 από τους 45 επιβαίνοντες κατάφεραν να επιβιώσουν καταφεύγοντας στον κανιβαλισμό. Μέχρι σήμερα, είναι η ταινία με τις περισσότερες προβολές σε streaming σε όλη την Ευρώπη.
Το νέο ντοκιμαντέρ καλύπτει τα τελευταία 50 και πλέον χρόνια στο Καράσκο της Ουρουγουάης, όπου οι οικογένειες τόσο των νεκρών όσο και των ζωντανών έπρεπε να συνυπάρχουν.
“Η πρόθεσή μας με τη σειρά ήταν να ανέβουμε στο βουνό και να το αφήσουμε εκεί θαμμένο. Θέλαμε να κλείσουμε ένα πολύ μακρύ αλλά πολύ όμορφο ταξίδι. Πέρα από την ταινία, που τελείωσε τη στιγμή που διασώθηκαν, υπήρχε ένα άλλο είδος επιβίωσης, που επέστρεφε στο σπίτι και επιβίωνε, από την πλευρά των επιζώντων, και η επιβίωση της απώλειας ενός αγαπημένου προσώπου. αναμεμειγμένα με μυθοπλασία, πώς όλος αυτός ο πόνος και η ταλαιπωρία μπορούν να γίνουν ιστορίες που λέμε στους εαυτούς μας», είπε η Bayona στη συνέντευξη Τύπου.
Παίρνοντας συνεντεύξεις από μερικούς από τους ζωντανούς επιζώντες, τους συγγενείς του νεκρού και τους δημοσιογράφους που κάλυψαν την ιστορία, η σειρά απεικονίζει τον συναισθηματικό φόρο που πήρε η τραγωδία στη μικρή πόλη Carrasco της Ουρουγουάης, από την οποία κατάγονταν τόσο οι επιζώντες όσο και ο νεκρός. Το ατύχημα προκάλεσε ρήξη μεταξύ των οικογενειών των ζωντανών και των νεκρών. Η σειρά εξετάζει πώς το να μπορεί κάποιος να πει την εκδοχή της ιστορίας του μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που την αντιμετωπίζει.
Για κάποιους, ήταν μια εορταστική επιστροφή των ανθρώπων που νόμιζαν ότι είχαν χάσει. Για άλλους, η φρενίτιδα των μέσων ενημέρωσης και η επιστροφή των επιζώντων ήταν μια συνεχής υπενθύμιση ότι έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
“Δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις δύσκολες ιστορίες. Έπρεπε να καταλάβουμε ότι λέγαμε την ιστορία 45 οικογενειών. Δεν μπορείς πάντα να ευχαριστείς τους πάντες, αλλά έπρεπε να βρούμε την ουσία του πόνου τους, τον τρόπο ζωής τους και να καταλάβουμε ότι κανείς δεν επέζησε από όλα και κανείς δεν πέθανε από αυτό, και 54 χρόνια μετά το συζητάμε ακόμα”, πρόσθεσε ο Τόρες.
“Το να ακούς και να καταλαβαίνεις το άτομο που έχεις απέναντί σου, να προσπαθείς να καταλάβεις γιατί συμπεριφέρθηκε όπως έκανε. Η θλίψη είναι πολύ προσωπική, πολύ υποκειμενική. Έπρεπε να καταλάβουμε πώς διαχειρίζεται ο καθένας τον πόνο, αφού ο πόνος είναι επίσης πολύ υποκειμενικός. Ένα γεγονός μπορεί να προκαλέσει μεγάλο πόνο σε ένα άτομο ενώ ένα άλλο το αντιμετωπίζει πολύ καλύτερα. Όλες οι μορφές θλίψης ισχύουν και το όμορφο πράγμα σε αυτή την ιστορία ήταν ότι τελικά η επανάληψη της ταινίας ήταν η επανάληψη της ταινίας. σκηνοθέτη, μου άρεσε που προέκυψε από τη μυθοπλασία, σιγά σιγά, όπως είπα, με την πάροδο των χρόνων, η αλλαγή γενιάς, η εύρεση μιας φωνής για όλους όσοι ήταν εκεί που τελικά επέτρεψε σε ανθρώπους που δεν είχαν μιλήσει για την τραγωδία εδώ και 50 χρόνια να καταλάβουν ο ένας τον άλλον, να έρθουν στη θέση του άλλου και τελικά να συνέλθουν, όπως αυτό που ζήσαμε στην οθόνη του Μόντιεφ.
“Νομίζω ότι το να κοιτάς το παρελθόν είναι ένα σοκ, είναι σαν ένας καθρέφτης, να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου με αυτό που είσαι, με αυτό που έχεις γίνει. Συχνά με ρωτούν, τι θα γινόταν αν αυτή η τραγωδία είχε συμβεί στην εποχή των social media; Νομίζω ότι τα ανθρώπινα όντα είναι τα ίδια με ή χωρίς social media. Ήταν 1972 και ήταν μια τεράστια ιστορία. Δεν νομίζω ότι κάνουμε ντοκιμαντέρ, αλλά μερικές φορές μπορώ να μάθω ντοκιμαντέρ με το να σας δώσω.” Τα πράγματα αντιμετωπίστηκαν και να μην επαναληφθούν τα ίδια λάθη», είπε ο Τόρες.
«Προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε την άποψη και τη συμπεριφορά όλων των εμπλεκομένων σε αυτήν την ιστορία τα τελευταία 50 χρόνια και αυτό ήταν μια από τις κινητήριες δυνάμεις για να φτιάξουμε αυτή τη σειρά, να μπορέσουμε να δείξουμε πώς η μυθοπλασία έχει εισχωρήσει σε αυτήν την ιστορία, η οποία είναι σίγουρα μια από τις πρώτες τραγωδίες των μέσων ενημέρωσης στην κοινωνία μας, αφού καλύφθηκε από όλο τον κόσμο.
Το “Beyond the Snow” σκηνοθετείται από τον Torres και παραγωγός είναι οι Bayona, Belén Atienza (“Society of the Snow”, “The Impossible”) και Sandra Hermida (“Society of the Snow”, “Three Goodbyes”). Θα είναι διαθέσιμο στο Netflix στις 18 Δεκεμβρίου.
