Το βιογραφικό δράμα του Τομ ΜακΚάρθι “Spotlight” κέρδισε την Καλύτερη Ταινία στα Βραβεία Όσκαρ το 2016. Η ταινία, με ένα στοιβαγμένο σύνολο με επικεφαλής τους Μάικλ Κίτον, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς και Μαρκ Ράφαλο, εγκωμιάστηκε ευρέως για το εξιστόρημα του ερευνητικού ρεπορτάζ της Boston Globe που αποκάλυψε το σύστημα σεξουαλικής κάλυψης των παιδιών από την Καθολική Εκκλησία. Μια δεκαετία αργότερα, ο ΜακΚάρθι λέει ότι η ταινία του με επιρροή δεν έχει ακόμη γαλβανίσει αρκετές αλλαγές στην εκκλησία.
“Έχω ακούσει από πολλούς ανθρώπους που είδαν την ταινία. Πολλοί άνθρωποι που ένιωσαν κατανοητοί μετά την κυκλοφορία της ταινίας”, είπε ο McCarthy Ποικιλία Σάββατο βράδυ στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. “Έχει προκαλέσει πολλές αλλαγές στην Καθολική Εκκλησία; Κατά τη γνώμη μου, όχι πραγματικά. Δεν αρκεί. Δεν αρκεί μέχρι να είναι κάθε παιδί ασφαλές, από ό,τι με αφορά. Και αυτό είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Επομένως, θα ήθελα να δω περισσότερες αλλαγές.”
Η νέα ταινία του McCarthy, “A Statement”, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια καθαρτική απάντηση στην έλλειψη θεσμικής αλλαγής που ακολούθησε το “Spotlight”. Ενισχύεται από ένα ισχυρό σύνολο με επικεφαλής τον Paul Rudd, η ταινία ακολουθεί 20 ειδικούς που προσπαθούν να καταλήξουν σε συναίνεση σχετικά με μια δήλωση στο Κογκρέσο σχετικά με τις επιπτώσεις των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στο κλίμα.
Βασισμένο σε ένα πραγματικό συνέδριο που έλαβε χώρα στην Αγία Πετρούπολη της Φλόριντα, το 1980, το εναρκτήριο κείμενο της ταινίας αποκαλεί τη συγκέντρωση «την πρώτη συνάντηση αφιερωμένη στην επίλυση της κλιματικής κρίσης στην Αμερική». Η ομάδα, τελικά, δεν κατέληξε ποτέ σε συναίνεση – και σχεδόν 50 χρόνια αργότερα, η συζήτηση για τις εκπομπές άνθρακα συνεχίζει να διχάζει την αμερικανική πολιτική.
«Είμαι πολύ περήφανος [‘Spotlight’]», εξήγησε ο McCarthy. «Νομίζω ότι, ως κινηματογραφιστές, η δουλειά μας είναι να ξεκινήσουμε μια συζήτηση, να κάνουμε τους ανθρώπους να σκεφτούν ένα θέμα, αλλά να ρίξουμε φως στα πράγματα. Αυτό νομίζω ότι κάναμε με το “Spotlight” και ελπίζω ότι το κάναμε με το “A Statement”. Αυτή η ταινία δεν κηρύττει. Υπάρχει σωστό και λάθος εδώ, αλλά θέλουμε οι άνθρωποι να έρθουν στο τραπέζι και να κάνουν αυτή τη συζήτηση και να ακούσουν».
Συμπτωματικά, το «A Statement» έκανε πρεμιέρα το ίδιο Σαββατοκύριακο, το «Digger» του Τομ Κρουζ που βομβαρδίστηκε στο box office. Ποικιλία Ο Όουεν Γκλάιμπερμαν χαρακτήρισε την ταινία ως μια «βομβιστική αυτο-σημαντική σάτιρα» που επιχειρεί να είναι «ο «Δρ. Στράντζελοβ» της κλιματικής αλλαγής». Ο Nathaniel Rich, ο οποίος έγραψε το βιβλίο μη μυθοπλασίας του 2019 “Losing Earth” στο οποίο βασίστηκε ο McCarthy στο σενάριό του, χρησιμοποίησε το ίδιο επίθετο όταν περιέγραψε το “A Statement”. Στο φεστιβάλ, χαρακτήρισε την ταινία του ΜακΚάρθι την «πρώτη ταινία για την κλιματική αλλαγή που γράφτηκε για ενήλικες» και την επαίνεσε γιατί «δεν είναι βομβιστική».
«Δεν έχω δει [‘Digger] αλλά είμαι πολύ περίεργος να το δω», είπε ο Ριτς. «Το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι δεν έχει γίνει ταινία όπως [‘A Statement’] προτού. Υπάρχουν κάποιες ταινίες όπως αυτή για άλλα θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης που κινούνται πέρα από ένα είδος πολεμικής σε μια βαθύτερη εξερεύνηση του υλικού. Αυτό δεν έχει συμβεί με την κλιματική αλλαγή σε ταινία μεγάλου μήκους μέχρι τώρα».
Την Πέμπτη, 21 πολιτείες μήνυσαν την κυβέρνηση Τραμπ για την κατάργηση των ομοσπονδιακών κανονισμών για τα αέρια του θερμοκηπίου για σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής. Ενώ η EPA υπό την ηγεσία του Τραμπ πιστεύει ότι η εξάλειψη των ορίων της εποχής Μπάιντεν θα μειώσει το κόστος και θα ενισχύσει την αμερικανική παραγωγή ενέργειας, ο συνασπισμός υπό την ηγεσία των Δημοκρατικών υποστηρίζει ότι η υποχώρηση θα καθυστερήσει τη χώρα δεκαετίες πίσω στον αγώνα της κατά της κλιματικής αλλαγής. Το μπρος-πίσω είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα του πώς η κλιματική δράση, σχεδόν μισό αιώνα μετά τη συνάντηση που απεικονίζεται στο «A Statement», έχει δηλητηριαστεί από την κομματική πολιτική.
«Όλα πολιτικοποιούνται», είπε ο Ραντ. «Αυτό δεν ήταν ένα πολιτικοποιημένο θέμα [gathering] ήταν πραγματικά έξυπνοι άνθρωποι, Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί, που συνειδητοποίησαν, «Ω, αυτή είναι μια υπαρξιακή απειλή και είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Τώρα, πώς θα το αντιμετωπίσουμε, πρέπει να το καταλάβουμε – αλλά η επιστήμη είναι εκεί. Εμείς ξέρω.“”
Αλλά εμείς ξέρω? Στο τέλος της ταινίας, ο Ντέιβιντ Σλέιντ του Paul Giamatti (κυβερνητικός διευθυντής στο Υπουργείο Ενέργειας) προσφέρει μια καθησυχαστική ενιαία γραμμή στον χαρακτήρα της Tatiana Maslany σχετικά με την πραγματική φύση της επιστήμης. Η συγκέντρωση του 1980 πραγματοποιήθηκε μόλις τέσσερις ημέρες πριν ο Ρόναλντ Ρίγκαν κερδίσει την προεδρία.
«Οι πρόεδροι έρχονται και φεύγουν», είπε ο Σλέιντ, «αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο θα συμφωνούμε πάντα, αυτό είναι η επιστήμη».
«Ναι, καλά», γέλασε ο Ραντ. «Νομίζω ότι το είπε με ένα κλείσιμο του ματιού».
