Υπάρχει ίσως ένας καλός λόγος για τον οποίο η πολυαναμενόμενη επανένωση των αδερφών Oasis Liam και Noel Gallagher μετά από περισσότερο από μια δεκαετία χωριστά δεν ήταν γεμάτη συναισθήματα ή, μάλιστα, πάρα πολλές συζητήσεις, και δεν οφείλεται απλώς στη φύση των ατόμων.
Ο Νόελ το εξήγησε ο ίδιος σε ένα αόρατο κλιπ από το «Oasis: Don’t Look Back in Anger», το ντοκιμαντέρ της Disney+ μετά την περσινή επανασύνδεση και την παγκόσμια περιοδεία που προβλήθηκε σε ειδική εκδήλωση στο διάσημο Abbey Road του Λονδίνου τη Δευτέρα το βράδυ.
«Η οικογένεια είναι διαφορετική, δεν χρειάζεται να πεις τίποτα, είναι τόσο απλό», λέει στο κλιπ, βγαλμένο από την πρώτη κοινή συνέντευξη με τους Gallaghers μετά από 25 χρόνια. «Και δεν χρειάζεται να δικαιολογήσετε ότι δεν λέτε τίποτα σε κανέναν άλλον».
Αν ήταν οι πρώην συμπαίκτες του συγκροτήματος των Sex Pistol, John Lydon ή Steve Jones, ο Noel λέει ότι μπορεί να υπήρχαν κάποιο θυμωμένο δάχτυλο και κατηγορίες. Αλλά με τους Gallaghers, ήταν απλώς μια περίπτωση “Πώς τα πάτε; Και αυτό είναι όλο”
Στην εκδήλωση του Abbey Road μίλησαν ο συγγραφέας/δημιουργός του “Don’t Look Back in Anger” Steven Knight και οι συν-σκηνοθέτες Will Lovelace και Dylan Southern. Η επανένωση, είπε η Lovelace, ήταν ακριβώς όπως την είχε περιγράψει ο Noel.
«Μπήκαν ξανά σε ένα δωμάτιο μαζί και το βιντεοσκοπήσαμε, και ξεκίνησαν, και το Oasis επέστρεψε», είπε. “Όταν λοιπόν ο Noel λέει ότι η οικογένεια είναι διαφορετική, δεν χρειάζεται να πείτε τίποτα. Εννοεί κυριολεκτικά ότι η οικογένεια είναι διαφορετική. Δεν χρειάζεται να πείτε τίποτα, και αυτό έγινε.”
Σε ένα άλλο ειδικό κλιπ, το οποίο θα είναι διαθέσιμο όταν το “Oasis: Don’t Look Back in Anger” — ήδη το ντοκιμαντέρ με τις υψηλότερες εισπράξεις φέτος στο Ηνωμένο Βασίλειο — κυκλοφορήσει στο Disney+ στις 9 Οκτωβρίου, ο Liam αστειεύτηκε ότι η μητέρα τους συνήθιζε να του λέει ότι ήταν ο αγαπημένος της. «Θα έφευγε, είσαι ο γαμημένος νούμερο ένα γιος μου», λέει, πριν αστειευτεί για το πώς θα άλλαζε τις φωτογραφίες στους τοίχους της, ανάλογα με το ποιος από τους αδελφούς επισκεπτόταν.
«Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα και για τους δύο είναι το πόσο αστείοι είναι», είπε ο Knight, ο οποίος αποκάλυψε επίσης ότι το να δεις το doc υλικό των θαυμαστών από την περιοδεία ήταν μια βαθιά ταπεινή εμπειρία.
«Για μένα, ως συγγραφέας μυθοπλασίας, αυτό είναι το πρώτο πράγμα που έκανα, είναι ένα ντοκιμαντέρ, και είναι πολύ ταπεινό γιατί φαίνεται ότι μπορείς να στρέψεις μια κάμερα σε έναν πραγματικό άνθρωπο, όπως αυτή η Ουαλέζα στο τέλος, που είναι απλά υπέροχα, εύγλωττα, φανταστικά μεθυσμένη και υπέροχη», είπε. «Αυτό που κάνω για τα προς το ζην είναι να προσπαθώ αξιολύπητα να φτάσω κάπου κοντά σε αυτό που είναι».
