Ο Paul Rudd υποδύεται τον συντονιστή της πρώτης συνάντησης αφιερωμένης στην επίλυση της κλιματικής κρίσης της Αμερικής στο «A Statement», την τελευταία ταινία του βραβευμένου με Όσκαρ σκηνοθέτη Tom McCarthy. Διαδραματίζεται σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο της Φλόριντα το 1980, η ταινία ακολουθεί 20 ειδικούς που περνούν ένα Σαββατοκύριακο σε μια αίθουσα συνεδριάσεων και – ανάλογο με το “12 Angry Men” – αναλύουν τις διαφορές τους σχετικά με το πώς να συντάξουν μια δήλωση στο Κογκρέσο σχετικά με τις επιπτώσεις των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στο κλίμα.
Ο Rudd βρέθηκε πιο συνδεδεμένος με το εκτεταμένο καστ του συνόλου, το οποίο περιλαμβάνει τους Paul Giamatti, Tatiana Maslany και John Turturro, αφήνοντας το smartphone του στο τρέιλερ του, μια πρακτική που ισχυρίζεται ότι ακολουθεί εδώ και αρκετό καιρό.
“Δεν πάω σετ με τηλέφωνο. Δεν το έχω κάνει εδώ και καιρό”, είπε Ποικιλία Σάββατο βράδυ κατά την παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης. “Είναι σημαντικό να το βάλουμε κάτω. Οποτεδήποτε. Είναι φρικτά πράγματα. Είμαι εθισμένος σε αυτό όπως όλοι οι άλλοι. Διευκολύνουν τη δική μας καταστροφή.”
Ο Ραντ αποκάλυψε ότι ο ΜακΚάρθι εφάρμοσε μια «πολύ αυστηρή πολιτική χωρίς τηλέφωνα» στα γυρίσματα του «A Statement», η οποία βρήκε ότι έφερε τους συμπαίκτες του πιο κοντά και έκανε τα γυρίσματα να φαίνονται περισσότερο σαν θεατρικό έργο.
“Ο κόσμος έχει αλλάξει από τότε που υπάρχουν τα κινητά τηλέφωνα. Δεν κοιταζόμαστε ούτε μιλάμε ο ένας στον άλλον με τον ίδιο τρόπο”, είπε ο Ραντ. “Τώρα, [with the phone ban]αναγκαστήκαμε να περνάμε πραγματικά χρόνο ο ένας με τον άλλον και να μιλάμε. Δουλεύοντας σε μια ταινία που γυρίστηκε το 1980, είμαστε ντυμένοι με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ένιωσα σαν, «Ω, ναι. Το θυμάμαι αυτό. Αυτό είναι σαν να νιώθαμε παλιά όταν οι άνθρωποι κάθονταν γύρω και μιλούσαν ο ένας στον άλλον».
Η Έιμι Ράιαν, ο χαρακτήρας της οποίας ξυπνά την ομάδα στο αποκορύφωμα της ταινίας, ενθάρρυνε άλλους κινηματογραφιστές να ακολουθήσουν το παράδειγμα του ΜακΚάρθι. Η απουσία ειδοποιήσεων και το doomscrolling, είπε, «σίγουρα έκανε το έργο πολύ πιο πλούσιο».
“Αυτό που συμβαίνει είναι ότι υπάρχει ένα διάλειμμα πέντε λεπτών και οι άνθρωποι συνδέονται. “Γεια, τι κάνεις; Πώς είναι το πρωί σου; Πώς σου φαίνεται αυτή η σκηνή;” εξήγησε ο Ryan. “Το εξισώνω με το να σου αρέσει όταν κόβεις τη ζάχαρη. Σε τρεις μέρες, θα είναι έξω από το σύστημά σου. Δεν το χάνεις! Και ελπίζω, να γίνει σαν ένα παιχνίδι που θα αρρωστήσεις.”
