Πολιτική, Είδος, Όσκαρ: 10 Takeaways από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρίο

Η διοργάνωση ενός φεστιβάλ κινηματογράφου κατά τη διάρκεια ιστορικών προεδρικών εκλογών που προορίζονται να διαμορφώσουν το μέλλον μιας ολόκληρης χώρας είναι ένα μεγάλο ζητούμενο, αλλά το φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρίο κατάφερε να περάσει προσεκτικά και σκόπιμα τα όρια μεταξύ της εστίασης στον κινηματογράφο και της βιομηχανίας του σήμερα και του να μην κλείνουμε τα μάτια στα ζητήματα του αύριο.

Η φετινή έκδοση, η οποία διεξήχθη από 1 έως 11 Οκτωβρίου, κλείστηκε από δύο πολυσύχναστες queer ταινίες στο “La Bola Negra” των Javier Calvo και Javier Ambrossi και “Club Kid” του Jordan Firstman, και εισήγαγε το κοινό σε μια πολλά υποσχόμενη παραγωγή του βραζιλιάνικου κινηματογράφου. Οι σημαντικότεροι εθνικοί τίτλοι στο φεστιβάλ περιελάμβαναν το “On Behalf of My Son” του Γκάμπριελ Μάρτινς που επιλέχθηκε από το Τορόντο, το “Gugu’s World” του Allan Deberton, το αισιόδοξο για Όσκαρ, το βραβευμένο στο Λοκάρνο “The Riverbank” των Enock Carvalho και Mateus Farias και το Venice Queer Lion, νικητής του “L.

Οι φωτεινοί διάδρομοι του RioMarket ήταν επίσης γεμάτοι με ενθουσιώδεις εμπειρογνώμονες του κλάδου και παραγωγούς που έκαναν ουρές για συνεδρίες σχετικά με φλέγοντα ζητήματα όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και η ανάπτυξη κοινού μέσω του TikTok. Παρακάτω, ΠοικιλίαΤα κύρια σημεία από το φετινό φεστιβάλ, από την έντονη παρουσία του νεανικού κοινού έως τις στενότερες γέφυρες προς την Ισπανία και την εστίαση της αγοράς στο εγχώριο κοινό.

Η πολιτική στο επίκεντρο

Δεν υπήρχε διαφυγή. Με το πρώτο Σαββατοκύριακο του φεστιβάλ να συμπίπτει με τις προεδρικές εκλογές της Βραζιλίας, σχεδόν κάθε συνομιλία που ακούστηκε στο RioMarket κατά τις πρώτες ημέρες της εκδήλωσης ήταν συνυφασμένη με την πολιτική. Μετά το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου, όπου ο σημερινός πρόεδρος Luis Inácio Lula da Silva έχασε από τον ακροδεξιό υποψήφιο Flávio Bolsonaro με ποσοστό μικρότερο του 2%. Ποικιλία δημοσίευσε μια εμπεριστατωμένη έκθεση σχετικά με τις συνέπειες μιας πιθανής εντολής Μπολσονάρο για τον ανερχόμενο κινηματογράφο της χώρας. Δύο μέρες αργότερα, Ποικιλία Επίσης, γνωστοποίησε την είδηση ​​για το πώς πολλές προσωπικότητες του βραζιλιάνικου κινηματογράφου υψηλού προφίλ – συμπεριλαμβανομένων των Kleber Mendonça Filho, Wagner Moura, Fernando Meirelles και Petra Costa – υπέγραψαν μια ανοιχτή επιστολή που κάλεσε τη διεθνή προσοχή στον επερχόμενο δεύτερο γύρο των εκλογών, που θα διεξαχθεί στις 25 Οκτωβρίου.

Παρά τις εντάσεις που προκάλεσαν οι εκλογές, υπήρχε μια λανθάνουσα αίσθηση συντροφικότητας και ελπίδας στο φεστιβάλ τις ημέρες μετά τον πρώτο γύρο στις κάλπες. Αρκετοί κινηματογραφιστές ανέβηκαν στη σκηνή του φεστιβάλ για να δηλώσουν την υποστήριξή τους στον Λούλα, συμπεριλαμβανομένου του σκηνοθέτη του «Club Kid», Τζόρνταν Φέρστμαν, ο οποίος σήκωσε το χέρι του σε ένα σημάδι «L» ενώ παρουσίαζε την ταινία λήξης του φεστιβάλ στο Odeon το Σάββατο το βράδυ.

Η ανάπτυξη του κοινού χρειάζεται αίθουσες προβολών

Σε πολλά από τα φετινά πάνελ στο sidebar του φεστιβάλ, RioMarket, βασικά στελέχη και παραγωγοί ανέφεραν συχνά την ανάγκη για ανάπτυξη κοινού στη Βραζιλία. Η συναίνεση ήταν ότι η χώρα προσφέρει ήδη πρόθυμους σινεφίλ, με πολλά νεανικά κοινά έμπειρα στον διεθνή κινηματογράφο χάρη στις υγιείς διαδικτυακές κοινότητες, αλλά υπάρχει ακόμα μια πρόκληση όταν πρόκειται να μετατραπούν αυτοί οι θαυμαστές σε κινηματογραφόφιλους. Σε μια από τις πρώτες συνεδρίες του φεστιβάλ, μια εκδήλωση συνομιλίας με τον σκηνοθέτη Μαρσέλο Γκόμες και τον Ροντρίγκο Σαντόρο, η διευθύντρια του φεστιβάλ Ilda Santiago έθεσε ένα φλέγον ζήτημα: τον ακόμη μικρό αριθμό κινηματογραφικών θεάτρων στη Βραζιλία.

Η χώρα διαθέτει επί του παρόντος 3.538 οθόνες, με το 43% αυτών να συγκεντρώνεται στο Ρίο ντε Τζανέιρο και στο Σάο Πάολο. Ο αριθμός εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλός αν σκεφτεί κανείς ότι η Βραζιλία έχει πληθυσμό άνω των 214 εκατομμυρίων. Για αναφορά, οι ΗΠΑ διαθέτουν 35.000 έως 40.000 εμπορικές οθόνες για έναν πληθυσμό 349 εκατομμυρίων και η Γαλλία έχει 6.355 οθόνες για έναν πληθυσμό 69 εκατομμυρίων.

Μια δύναμη συμπαραγωγής

Μετά από δύο χρόνια διεθνούς επιτυχίας με το “I’m Still Here” του Walter Salles και το “The Secret Agent” του Kleber Mendonça Filho, φέτος η Βραζιλία έκανε θραύση στα διεθνή φεστιβάλ με συμπαραγωγές υψηλού προφίλ. Παραδείγματα περιλαμβάνουν το «Ελέφαντες στην ομίχλη» του Abinash Bikram Shah, το «Narciso» του Marcelo Martinessi, το «Glaxo» του Benjamin Naishtat, το «Back to Buenos Aires» του Marco Becchis, το «La Perra» του Dominga Sotomayor και το «Bluno Santamaría Month’s» και το «Bluno Santamaría Razok».

Αυτή η δυναμική επιβεβαιώθηκε στο φεστιβάλ. Κορυφαία πανό παραγωγής όπως το MyMama Entertainment και το Bubbles Project ανακοίνωσαν τα επερχόμενα έργα κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, με τον πρώτο να εργάζεται στο “Ibicaba: O Paraíso Prometido” του βραβευμένου από το Λοκάρνο Andrea Štaka, με πρωταγωνιστές την Ella Rumpf και τον Júlio Andrade, και τον δεύτερο να ετοιμάζεται για τα γυρίσματα των “Althuan’s Helerch” και “Todays LoveI” Όμορφη.” Αρκετοί παραγωγοί μίλησαν επίσης σε βιομηχανικά πάνελ σχετικά με τη σημασία της εξεύρεσης παγκόσμιων εταίρων και εναλλακτικών δομών χρηματοδότησης, ειδικά σε περιόδους πολιτικής αστάθειας που θα μπορούσαν να δουν τα δημόσια κεφάλαια της Βραζιλίας να συρρικνωθούν ή να καταρρεύσουν στο εγγύς μέλλον.

Το εγχώριο κοινό έχει σημασία

Ενώ οι διεθνείς συμπαραγωγές ανεβαίνουν και ανεβαίνουν, οι Βραζιλιάνοι παραγωγοί έχουν επαναλάβει τη σημασία της δημιουργίας ταινιών για το εγχώριο κοινό τους. Η Βραζιλία είναι μια τεράστια αγορά, με έντονο, ενθουσιώδες κοινό που εξακολουθεί να καταναλώνει σε μεγάλο βαθμό ξένες ταινίες και τηλεόραση, αλλά έμπειροι παραγωγοί και κινηματογραφιστές εργάζονται για να αλλάξουν αυτή την τάση. Ο Gustavo Mello, συνεργάτης στο μεγάλο πανό της Boutique Filmes, είπε Ποικιλία ότι, από την εξαιρετικά επιτυχημένη σειρά τους στο Netflix “3%,”, η Βραζιλία παραμένει η πρώτη τους προτεραιότητα. “Πρέπει να παράγουμε για τη Βραζιλία και πρέπει να παραμείνει στο επίκεντρό μας. Όταν το κάνουμε αυτό καλά, η δουλειά μας ταξιδεύει.”

Η διευθύντρια του φεστιβάλ Ilda Santiago απηχεί αυτό το κίνημα στο πρόγραμμα της Premiere Brasil, το τμήμα του φεστιβάλ αφιερωμένο στον βραζιλιάνικο κινηματογράφο, το οποίο έχει επεκταθεί σε πολλές υποκατηγορίες τα τελευταία χρόνια. «Ο βραζιλιάνικος κινηματογράφος δεν είναι κάτι μοναδικό», λέει Ποικιλία. “Ο κινηματογράφος μας είναι πληθυντικός. Δεν θέλω το κοινό να λέει ότι πηγαίνει στον κινηματογράφο για να παρακολουθήσει μια βραζιλιάνικη ταινία, θέλω να αναζητήσει ταινίες είδους, δράματα, ενηλικίωση, που τυχαίνει να είναι βραζιλιάνικες.”

Τα παιδιά είναι καλά

Σε μια χρονιά όπου η επιτυχία των «Backrooms» του Kane Parsons και του «Obsession» του Curry Barker έφερε τη βιομηχανία σε φρενίτιδα, υπάρχει μια λανθάνουσα αίσθηση ελπίδας για το νεανικό κοινό που θα επιστρέψει στους κινηματογράφους. Αυτό αποδείχτηκε αλήθεια στο Ρίο, όπου νεαροί σινεφίλ παρατάχθηκαν έξω από τους χώρους του φεστιβάλ, συζητώντας με ενθουσιασμό για τις επερχόμενες προβολές ενώ περιηγήθηκαν στους λογαριασμούς τους στο Letterboxd. Είναι ενδιαφέρον ότι το νεανικό κοινό μπορούσε να δει όχι μόνο σε προβολές μεγάλων διεθνών επιτυχιών, αλλά και σε ουρές για πιο σκοτεινούς τίτλους φεστιβάλ και γεμίζοντας συνεδρίες του κλάδου στο RioMarket, επίσης. Ήταν ενθαρρυντικό να παρακολουθείς προσεκτικούς μαθητές σχολείων να κάθονται σε μια βασική συνεδρία της βιομηχανίας για τις γυναίκες στον κινηματογράφο που παραδόθηκε σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Προώθηση Ταινιών και να ακούς τη φασαρία των ενθουσιασμένων σινεφίλ να ετοιμάζονται να συμμετάσχουν σε μια δωρεάν προβολή του «Gugu’s World» στον όμορφο χώρο του FGV Cultural Center.

Το είδος είναι το κλειδί…

Ο ιδρυτής του Mórbido Film Fest και εκτελεστικός διευθυντής του Fantastic Pavilion στο Marché du Film, ο Pablo Guisa Koestinger βρέθηκε στο Ρίο για πρώτη φορά για να παρουσιάσει το Fantastic: Brasil στο φεστιβάλ. Η νέα βιομηχανική πλατφόρμα για τον κινηματογράφο ειδών στη χώρα είναι μια συνεργασία μεταξύ των Fantastic Pavilion Cannes, Rio Market, Festival do Rio, FICCI Industria, #LINK Documentary Industry Meeting, Mórbido Film Fest και Sitges και ξεκίνησε τρεις προσκλήσεις για αναδυόμενες φωνές στον κινηματογράφο ειδών της Λατινικής Αμερικής.

Τα κυριότερα σημεία του βραζιλιάνικου κινηματογράφου στο φετινό φεστιβάλ ήταν επίσης τίτλοι ειδών, όπως το «Diário do Fogo» των Maju de Paiva και Bernardo Florim, το ψυχολογικό θρίλερ του Ricardo Alves Jr. «The French Teacher» και οι Gustavo Vinagre και Gurcius Gewdner «B-movie Extravaganza» «Bowel».

… Αλλά όχι μόνο φρίκη

Ενώ ο τρόμος παραμένει βασιλιάς όσον αφορά τις ταινίες ειδών που προσελκύουν κοινό στο φεστιβάλ, το φετινό πρόγραμμα παρουσίασε πώς οι Βραζιλιάνοι κινηματογραφιστές παίρνουν ενδιαφέροντα ρίσκα σε άλλα είδη. Το «Overman» του Tomás Portella είναι η βραζιλιάνικη απάντηση στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel — προσαρμοσμένο από τα κόμικς του διάσημου σκιτσογράφου Laerte, η ταινία βλέπει τον σταρ Caco Ciocler να υποδύεται τον τίτλο του σεξουαλικά εθισμένου υπερήρωα σε μια απολαυστική περιπέτεια που περιλαμβάνει κακούς που βασανίζουν τους πολίτες με βρωμερά καπιταλιστικά κλανάκια.

Μιλώντας για απολαυστικό, το “My First Girlfriend” είναι ένα άλλο σημαντικό φεστιβάλ που ξεχωρίζει. Η ρομαντική κωμωδία ενώνει ξανά τη σκηνοθέτη της «City of God» Kátia Lund με τον πρωταγωνιστή της ταινίας Jonathan Haagensen, με το ντουέτο να συνσκηνοθετεί μια γοητευτική, βαθιά βραζιλιάνικη ιστορία αγάπης με επικεφαλής ένα πολλά υποσχόμενο νεαρό καστ που περιλαμβάνει τους Faíska Alves, Cecilia Sanchez, Pedro Ottoni και Jordana Morena. Τέλος, ο σκηνοθέτης του «Rio» και του «Ice Age» Carlos Saldanha έφερε τη Βραζιλία στη σφαίρα της υπερπαραγωγικής ταινίας περιπέτειας με το φιλόδοξο βραζιλιάνικο γκαλά λήξης «100 Days», που εξιστορεί την πρωτοποριακή διάσχιση του Ατλαντικού Ωκεανού του Amyr Klink σε μια μικρή βάρκα με κωπηλασία.

Μια γερή γέφυρα προς την Ισπανία

Ταίριαζε που η αίσθηση του Javier Ambrossi και του Javier Calvo στις Κάννες «La Bola Negra» άνοιξαν το φετινό φεστιβάλ, δεδομένης της έντονης ισπανικής παρουσίας στο έδαφος στο Ρίο. Η βετεράνος Ισπανίδα παραγωγός Esther García, μακροχρόνια συνεργάτης του Pedro Almodóvar, προήδρευσε της κριτικής επιτροπής της φετινής Premiere Brasil, ενώ στο πρόγραμμα έπαιξαν αρκετές ισπανικές ταινίες που ξεχώρισαν. Οι τίτλοι περιλαμβάνουν το “Ashes” του Diego Luna, το “The Good Daughter” της Júlia de Paz Solvas και το “Iván & Hadoum” του Ian De La Rosa.

Λέει ο Σαντιάγο Ποικιλία Η σχέση μεταξύ Ισπανίας και Βραζιλίας είναι μια «φυσική» σχέση και μια γέφυρα που αισθάνεται ολοένα ενδυναμωμένη από την αυξανόμενη ταύτιση των Βραζιλιάνων με τις λατινικές ρίζες τους και το ενδιαφέρον τους για τις ισπανόφωνες ιστορίες. «Σήμερα, βλέπω νέους στη Βραζιλία να προσπαθούν ενεργά να μάθουν ισπανικά, κάτι που δεν έβλεπα πριν από 10 χρόνια», λέει. «Υπάρχει αυτή η λανθάνουσα επιθυμία από μια νέα γενιά της Βραζιλίας να συνδεθεί με τη λατινική κληρονομιά και την πολιτιστική της ταυτότητα».

«Ο βραζιλιάνικος κινηματογράφος θέλει να συνομιλεί με τον λατινικό κινηματογράφο και ο λατινικός κινηματογράφος θέλει να αξιοποιήσει την τεράστια αγορά που είναι η Βραζιλία», προσθέτει. «Η Ισπανία εδραιώνει πολύ ισπανόφωνο κινηματογράφο και πιστεύω ότι είναι ο ιδανικός συνεργάτης που θα μας επιτρέψει να αναπτυχθούμε ως βιομηχανία και να χτίσουμε όλο και περισσότερες συνεργασίες με τον κόσμο».

Η πραγματική ζωή είναι μια πραγματική ισοπαλία

Στρίβοντας μια γωνία στην πολυσύχναστη γειτονιά Μποταφόγκο του Ρίο, θα περίμενε κανείς ότι οι μεγάλες ουρές θα ήταν για μια προβολή μεγάλων επιτυχιών φεστιβάλ όπως το “Wild Horse Nine” ή το “Coward”, αλλά ενώ αυτές οι ταινίες εξακολουθούσαν να προσελκύουν ορδές, μερικές από τις μεγαλύτερες ουρές στο φετινό φεστιβάλ ήταν για ταινίες που αφηγούνται τις πραγματικές ιστορίες της Βραζιλίας. Η “Fernanda” του Pedro Waddington, η οποία γυρίζει την καριέρα της θρυλικής ηθοποιού του “Central Station”, Fernanda Montenegro, ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς ταινίες στο έδαφος, με άλλους κουλοχέρηδες όπως το “Marília Mendonça – Um Sentimento Louco” του Eryk Rocha, και το “Eryk Rocha,” και “Ennatol” Ternator. Το «Alucinação» του Caetano.

Τα Όσκαρ πιο κοντά από ποτέ

Τα τελευταία δύο χρόνια, χάρη στα «I’m Still Here» και «The Secret Agent», η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών έχει συνειδητοποιήσει το απαράμιλλο πάθος των Βραζιλιάνων στο διαδίκτυο. Πέρυσι, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ακαδημίας Μπιλ Κράμερ παρευρέθηκε για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ρίο, όπου είπε ότι η οργή για την ταινία του Σάλες ήταν «ιστορική». «Ήταν συναρπαστικό να βλέπεις την ανάπτυξη των καναλιών μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το αυξημένο κοινό στη Λατινική Αμερική», πρόσθεσε. «Ήταν απίστευτο να βλέπεις βίντεο με ανθρώπους που σταματούσαν τους εορτασμούς του Καρναβαλιού για να παρακολουθήσουν τα βραβεία».

Φέτος, το φεστιβάλ επανέλαβε τη συνεργασία του με την Ακαδημία προσκαλώντας τον Michael Benedict, διευθυντή σχέσεων μελών και διοίκηση βραβείων, και τον Taylor Morales, αναπληρωτή διευθυντή του αρχείου ταινιών – διατήρηση ταινιών και πρόσβαση του κοινού, να μιλήσουν στο RioMarket. Οι εκπρόσωποι της Ακαδημίας μίλησαν για τη σημασία της Βραζιλίας για τον οργανισμό, με τον Μπένεντικτ να σημειώνει την «αυξημένη» εστίασή τους στον «παγκόσμιο κινηματογράφο» αφού είπαν στο ενθουσιώδες κοινό πώς να υποβάλουν τις ταινίες τους στα Όσκαρ.