SPOILER ALERT: Αυτό το άρθρο περιέχει σημαντικά spoilers για το “You Can See Everything”, που παίζεται τώρα στους κινηματογράφους.
Περίπου στα μισά του δρόμου του ντοκιμαντέρ «You Can See Everything» των Nathan Fielder και Lance Oppenheim της Elizabeth Holmes, η αξία σοκ της ταινίας αυξάνεται για άλλη μια φορά. Ακόμη και μετά από μια ολομέτωπη σκηνή από τον φίλο του Χολμς, Μπίλι Έβανς και τον καταδικασθέντα απατεώνα που ισχυρίζεται ότι δεν είπε ποτέ ψέματα, η ταινία το αγγίζει στο 11 με μια meta εμφάνιση της ηθοποιού Amanda Seyfried.
Ο Seyfried έπαιξε αξέχαστα τον ιδρυτή του Theranos στη σειρά του 2022 του Hulu “The Dropout”, στην οποία ο Fielder δείχνει τον Holmes και τον Evans για πρώτη φορά — αν και προκαλεί δάκρυα στην πραγματική ζωή. Το ντοκιμαντέρ εξιστορεί τις 34 ημέρες πριν από την ποινή φυλάκισης 11 ετών του Χολμς και στη συνέχεια ο Φίλντερ παρουσιάζει την ανατροπή του Σέιφριντ στα μισά της ταινίας μετά τη φυλάκιση του Χολμς.
Ο Fielder στρατολογεί τη Seyfried για να πάρει την άποψή της για μερικές από τις περίεργες αλληλεπιδράσεις του με τον Holmes μόλις φύγει, δεδομένου ότι η ηθοποιός κέρδισε ένα Emmy για την ερμηνεία της στο “The Dropout”. Η μεταγένεια της Σέιφριντ που επιστρέφει για να υποδυθεί τις χιονόμπαλες του Χολμς στις αναπαραστάσεις της αληθινές στιγμές που ο Φίλντερ και ο Όπενχαϊμ δεν μπόρεσαν να απαθανατίσουν στην κάμερα. Μαζί της είναι ο ηθοποιός του «Ανατολικά της Εδέμ», Κρίστοφερ Άμποτ, ο οποίος υποδύεται τον Έβανς, αν και με μικρότερο ρόλο από τον Σέιφριντ (που συνεχίζει να γίνεται κεντρικός χαρακτήρας του τελευταίου ημιχρόνου).
Οι δύο ηθοποιοί αναδημιουργούν μια ιδιωτική διαπραγμάτευση μεταξύ του Fielder, του Oppenheim και της ομάδας A24 που έγινε πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα για το «You Can See Everything». Σε αυτό, η Seyfried (ως Holmes) αφήνει τη συζήτηση για να φροντίσει το παιδί της και ο Abbott (ως Evans) απαιτεί να πληρωθεί για τη συμμετοχή στο ντοκιμαντέρ. Ο Φίλντερ και ο Όπενχαϊμ (όπως και οι ίδιοι) απωθούνται, υποστηρίζοντας ότι η πληρωμή του ζευγαριού θα δυσφημούσε σοβαρά την ταινία, αλλά η Α24 υποχωρεί και συμφωνεί να τους πληρώσει.
Στη συνέχεια, το ερώτημα πλανάται στο υπόλοιπο της ταινίας: Μήπως ο Χολμς έφυγε σκόπιμα από το δωμάτιο για να έχει άρνηση στην πρόχειρη πληρωμή ή μήπως ο Έβανς έγινε απατεώνας και ζήτησε τα χρήματα μόνος του, αφήνοντας τον Χολμς έξω από αυτό; Η Fielder επισκέπτεται τελικά τον Holmes στη φυλακή, όπου λέει ότι δεν ήξερε για την πληρωμή (την οποία αργότερα βλέπουμε να αναδημιουργείται σε μια σκηνή με τον Seyfried). Στο τέλος της ταινίας, αποκαλύπτεται επίσης ότι ο Έβανς απέσυρε το οικονομικό του αίτημα, χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις.
Σε αυτή που είναι ίσως η πιο μετα-στιγμή της ταινίας, ο Σέιφριντ (ως Χολμς) λέει στον Φίλντερ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής τους στη φυλακή εκτός κάμερας: «Δεν θέλω να ξανασυμβεί αυτό», αναφέροντας το «The Dropout». Στη συζήτηση, ο Χολμς βροντοφωνάζει για το πόσο απαίσιο είναι που οι γυναίκες το «κάνουν αυτό» σε άλλες γυναίκες, επισημαίνοντας ότι ο Σέιφριντ και ολόκληρη η ομάδα του «Dropout» φταίει. Προσθέτει ότι τόσες πολλές από τις γυναίκες που φυλακίζονται μαζί της πιστεύουν ότι το «The Dropout» απεικόνιζε εντελώς αληθινά γεγονότα.
Διακοπτόμενος με τον Σέιφριντ που υποδύεται τον Χολμς στην επίσκεψη στη φυλακή, βλέπουμε την ηθοποιό (όπως η ίδια) να διαβάζει το σενάριο που ετοίμασε ο Φίλντερ με την πραγματική συνομιλία του από τον Χολμς. Διαβάζοντας τις κατηγορίες του Χολμς, ο φρουρός του Σέιφριντ σηκώνεται αμέσως. Η ηθοποιός υποστηρίζει ότι «δεν το έκανε αυτό [Holmes]. Το έκανε αυτό στον εαυτό της», προσθέτοντας αργότερα, «δεν είναι ψέματα. Είναι γαμημένη τηλεόραση».
Ο Fielder, πάντα ο ντοκιμαντέρ, σπρώχνει πίσω, αμφισβητώντας αν οι σκηνές του Seyfried στο “The Dropout” ήταν απόλυτα ακριβείς. Η Seyfried, ακόμα αμυνόμενη, αναγνωρίζει ότι δεν ξέρει ακριβώς τι συνέβη στη ζωή του Holmes, αλλά ότι η συμπεριφορά του ιδρυτή του Theranos οδήγησε σε υποθέσεις για αυτήν, και αυτό δεν φταίει ο Seyfried ή η σειρά. Αυτό ευθυγραμμίζεται με κάτι που είπε η Seyfried νωρίτερα στην ταινία: «Δουλεύουμε στη χώρα της φαντασίας» αλλά με «γελοίες ποσότητες έρευνας», συμπεριλαμβανομένων 10 ωρών κασετών κατάθεσης στις οποίες αναφέρθηκε για να προετοιμάσει τον ρόλο της το 2022.
Νωρίτερα στο έγγραφο, ο Seyfried είπε στον Fielder ότι «θα αναπαραστήσει ό,τι θέλετε να αναπαραστήσω εγώ». Ο Φίλντερ της υπενθυμίζει απαλά ότι «δεν είναι [Holmes]», ωθώντας την ηθοποιό να ρωτήσει, «Μαντέψτε πόσοι άνθρωποι πίστεψαν ότι ήμουν εκείνη όταν την έπαιξα;» Εκείνη απαντά χαμογελώντας: «Πολύ».
Μέσα από όλα αυτά, ο Σέιφριντ παλεύει να αποκρυπτογραφήσει τον Χολμς. Από τη μία πλευρά, είναι συμπονετική, σημειώνοντας ότι καμία γυναίκα δεν θα ήθελε να δει άλλη γυναίκα σε σχέση με κάποιον τόσο χειριστικό όσο ο Έβανς. Αλλά από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να πει αν ο Χολμς εξαπατά τους πάντες -και πάλι- δημιουργώντας ένα σπρώξιμο και τράβηγμα μεταξύ της ηθοποιού και της φυλακισμένης γυναίκας.
Οι θεατές αναρωτιούνται επίσης πόσο αυθεντική είναι η ταινία. Ο Fielder ισχυρίζεται ότι οι αναδημιουργημένες σκηνές του Seyfried γίνονται χρησιμοποιώντας την πραγματική ομιλία του Holmes, αλλά βλέπουμε τον Fielder να αναπτύσσει μια ζεστασιά προς τον Holmes. Ο Σέιφριντ αναρωτιέται αν ο Φίλντερ προστατεύει τη Χολμς δείχνοντάς της μια πιο ευγενική απεικόνισή της με τις αναπαραστάσεις τους. Είναι αυθεντική η συγγένεια του Φίλντερ με τον Χολμς ή παίζει μια ενισχυμένη εκδοχή του εαυτού του για να αμφισβητήσει τις προθέσεις του Χολμς;
Η ταινία τελειώνει με ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη των New York Times με τον Holmes για το “The Dropout”: “Δεν παίζουν εμένα. Παίζουν έναν χαρακτήρα εγώ δημιουργήθηκε.” Είναι ένα αμφιλεγόμενο απόφθεγμα για τον Χολμς, ο οποίος, καθ’ όλη τη διάρκεια της ταινίας, ισχυρίζεται ότι οι New York Times της έκαναν λάθος, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είπε «έναν χαρακτήρα αυτοί δημιουργήθηκε” αντί του αποδιδόμενου “εγώ”. Ο δημοσιογράφος των Times υποστήριξε ότι το απόσπασμα είναι ακριβές. Αυτή η μοναδική, έντονα συζητημένη λέξη κάνει τη διαφορά και οι θεατές μένουν να αναρωτιούνται αν η εκδοχή του Χολμς στην κάμερα που βλέπουμε είναι η πραγματική υπόθεση ή μια φανταστική δραματοποίηση της γυναίκας της πραγματικής ζωής.
