Η Σιωπή και η Μητρότητα μέσα από την «Jani Be Good»
Η Ινδονησιακή κινηματογραφίστρια Αριανί Ντάρμαουαν, επιστρέφει στη σκηνοθεσία μετά από μια μακρά απουσία, παρουσιάζοντας την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, με τίτλο «Jani Be Good». Η ταινία συμμετέχει στον διαγωνισμό Asian Future του Tokyo International Film Festival και, μέσω της ιστορίας τεσσάρων γυναικών από τρεις γενιές, επιδιώκει να εξερευνήσει την πολυπλοκότητα της γυναικείας εμπειρίας και τη σιωπή που συχνά συνοδεύει τις οικογενειακές σχέσεις.
Η Εμπειρία και η Διάσταση της Μητρότητας
«Σταμάτησα να κάνω ταινίες για πάνω από 10 χρόνια γιατί άρχισα να μεγαλώνω ένα παιδί και να φροντίζω την οικογένειά μου, οπότε η επιστροφή μου στη σκηνοθεσία ήταν κάτι που πραγματικά ήθελα», αναφέρει η Ντάρμαουαν. Η προσωπική της εμπειρία, ως μητέρα η ίδια, της έδωσε την αφορμή να επανεξετάσει τη δική της μητέρα και τις προκλήσεις που αντιμετώπιζε στη διαχείριση της οικογένειας.
«Ως παιδί, την παρακολουθούσα να διαχειρίζεται τις υποχρεώσεις της οικογένειας, αλλά δεν αναρωτήθηκα ποτέ πώς αισθανόταν. Χρειάστηκε να αποκτήσω τη δική μου οικογένεια για να καταλάβω πόσο εξαντλητικό είναι αυτό», προσθέτει η Ντάρμαουαν, εμβαθύνοντας στις γυναίκες που συχνά παίρνουν την ευθύνη της οικογενειακής ζωής χωρίς να τους δίνεται ο χώρος να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
Η Σιωπή στις Ασιατικές Οικογένειες
Η σκηνοθέτις παρατηρεί ότι σε πολλές ασιατικές οικογένειες, οι διαφωνίες συχνά αντιμετωπίζονται με σιωπή, προκειμένου να μην πληγούν τα μέλη. «Αυτό όμως καταλήγει να μας πληγώνει ακόμη περισσότερο», αναφέρει. Η σιωπή ενδέχεται να μετατραπεί σε πληγή που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, επισημαίνοντας την ανάγκη για ανοιχτό διάλογο.
Η Μητέρα και η Σχέση με τις Κόρες
Η ηρωίδα της ταινίας, η Γουίνι, αντιδρά στην απομάκρυνση της Τζούλιας εντατικά, με την πρόθεση να παρέχει καθοδήγηση και διόρθωση στις κόρες της. «Δεν ήθελα να κάνω τη Γουίνι κακή, γιατί δεν είναι», αναφέρει η Ντάρμαουαν. Η ανάγκη να κατανοήσει τη μητέρα της, είναι κεντρική στη αφήγηση της ταινίας, καθώς η ίδια αναγνωρίζει τη θερμή και τον διφορούμενο ρόλο της μητρότητας.
Η Δημιουργική Διαδρομή και οι Προκλήσεις
Η Ντάρμαουαν έχει εξελιχθεί από την παραγωγή μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ σε αυτό το μεγαλύτερο πρότζεκτ. Οι προηγούμενες δουλειές της, όπως η μικρού μήκους ταινία Sugiharti Halim, είχαν συμμετάσχει σε διεθνή φεστιβάλ, όπως το Clermont-Ferrand. Γενικά, η δουλειά της χαρακτηρίζεται από μια DIY φιλοσοφία, προετοιμάζοντας την για να αφήσει τις γυναίκες και τους χώρους να καθοδηγήσουν την αφήγηση στην ταινία αυτή.
Η παραγωγός Ταουρίσια, επισημαίνει την ωριμότητα της οπτικής της Ντάρμαουαν για τη γυναικεία και μητρική ταυτότητα, που ήταν καθοριστική για την απόφαση να επενδύσουν στο «Jani Be Good». Παρά τις δυσκολίες στην εγχώρια αγορά και την έλλειψη διανομής, η ταινία αποτελεί μια σπουδαία απόπειρα να καταγραφεί μια σύνθετη σχέση που κρύβει η μητρότητα.
Η Καλλιτεχνική Εξέλιξη στην Ινδονησία
Η δυσκολία στην παραγωγή και την κατανομή ταινιών στην Ινδονησία είναι εμφανής. Η Ταουρίσια σημειώνει ότι οι κινηματογράφοι είναι διαθέσιμοι, αλλά η έλλειψη διανομέων που να επεκτείνονται σε εθνικό επίπεδο καθιστά δύσκολη την προβολή των ταινιών. Για να αντεπεξέλθουν σε αυτές τις προκλήσεις, η εταιρεία παραγωγής τους δημιούργησε μια πρωτοβουλία, Kelas Komunitas Palari, στήνοντας workshops για να διδάξουν τις κοινότητες του κινηματογράφου πώς να οργανώνουν προβολές. Μέσα από αυτή την πρωτοβουλία, το «Jani Be Good» αποτελεί την πρώτη τους δοκιμή.
Η Ντάρμαουαν, ως γυναίκα σκηνοθέτης, με την ταινία αυτή στο χέρι της, φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα του διαλόγου. Η σιωπή δεν είναι μια επιλογή αλλά μια πρόκληση που απαιτεί να αντιμετωπιστεί. Το «Jani Be Good» υπόσχεται να είναι μια ταινία όχι μόνο για τις γυναίκες αλλά και για όλους εκείνους που αναζητούν να κατανοήσουν καλύτερα τις σχέσεις και τους οικογενειακούς δεσμούς.
