Η Radiance Films με έδρα το Λονδίνο απέκτησε οκτώ ταϊβανέζικα κλασικά έργα από το Ταϊβάν Κινηματογράφου και Οπτικοακουστικό Ινστιτούτο (TFAI), συμπεριλαμβανομένων έργων των καταξιωμένων σκηνοθετών Hou Hsiao-hsien και Tsai Ming-liang, για θεατρικές και οικιακές εκδόσεις ψυχαγωγίας το 2027.
Η συμφωνία, που αποκαλύφθηκε στη Διεθνή Αγορά Κλασικού Κινηματογράφου της Λυών (MIFC) την Πέμπτη, περιλαμβάνει τις ταινίες του Hou “A Time to Live and a Time to Die” (1985) και “Dust in the Wind” (1986), μαζί με τρεις ταινίες του Tsai: “Rebels of the Neon God” (1992), “Vive L’Amour” (11997) (1994)
Περιλαμβάνονται επίσης το “In Our Time” (1982), μια ανθολογία ορόσημο του κινήματος του Ταϊβανέζικου New Cinema, το “Kuei-Mei, a Woman” (1985) του Chang Yi και το “The Dull-Ice Flower” του Yang Li-kuo (1989). Το τελευταίο θα κυκλοφορήσει τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις ΗΠΑ, ενώ οι άλλοι επτά τίτλοι είναι εξαγορές μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η Radiance σχεδιάζει μεμονωμένες κυκλοφορίες και συλλογές, συμπεριλαμβανομένου ενός ταϊβανέζικου σετ New Wave και μιας τριάδας ταινιών Tsai.
Η Radiance Films ανακοινώνει την απόκτηση κλασικών ταϊβανέζικων έργων στο Classic Film Market της Λυών.
Πίστωση: Lise Pedersen
Για τον ιδρυτή της Radiance, Francesco Simeoni, οι εξαγορές είναι το αποκορύφωμα των προσπαθειών πολλών ετών για την εξασφάλιση ταινιών που σε μεγάλο βαθμό δεν είναι διαθέσιμες στη Βρετανία. Μετά από ανεπιτυχείς προσπάθειες για την αδειοδότηση τίτλων από την Central Motion Picture Corporation της Ταϊβάν, τελικά απέκτησε επαφή με την TFAI στο φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Η συμφωνία διαμορφώθηκε στις Κάννες, όπου είδε το «The Dull-Ice Flower», που προβλήθηκε στα Cannes Classics και αποφάσισε να το συμπεριλάβει στο πακέτο.
«Ο Hou Hsiao-hsien και ο Edward Yang, θα έλεγα, είναι από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες στον παγκόσμιο κινηματογράφο ποτέ», είπε ο Simeoni. Ποικιλία. “Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα τα γνωρίζουν κάπως αλλά δεν γνωρίζουν από πού ξεκίνησαν. Νομίζω ότι είναι πάντα σημαντικό να καταλαβαίνουμε από πού προέρχονται οι κινηματογραφιστές.”
Η Radiance σχεδιάζει μια εκτεταμένη κυκλοφορία στον κινηματογράφο πριν από τις κυκλοφορίες της οικιακής ψυχαγωγίας, ξεκινώντας με προβολές στο London’s Garden Cinema αργότερα αυτόν τον μήνα για να αυξήσει το ενδιαφέρον για την ταινία, με περαιτέρω προβολές και πιθανές συμφωνίες ροής που θα ακολουθήσουν.
Ο Simeoni πιστεύει ότι οι ταινίες θα έχουν ιδιαίτερη απήχηση στους νεότερους σινεφίλ, επισημαίνοντας την ενθουσιώδη ανταπόκριση που έχει λάβει η Radiance σε συγκρίσιμα κλασικά έργα όπως το “The Shape of Night” του Noboru Nakamura σε θεατρικές προβολές και κινηματογραφικές λέσχες, καθώς και μέσω της διαδικτυακής της κοινότητας. Μεγάλο μέρος αυτού του ενδιαφέροντος, είπε Ποικιλίαφαίνεται να προέρχεται από άτομα είκοσι και τριάντα ετών.
«Υπάρχει αυτή η ομάδα ανθρώπων που μόλις ξεκινούν το σινεφίλ ταξίδι τους και κάνουν ανακαλύψεις για πρώτη φορά και έρχονται σε εμάς».
Οι εξαγορές έρχονται καθώς η αναπαλαιωμένη κινηματογραφική κληρονομιά βρίσκει νέο κοινό και εμπορικές ευκαιρίες μέσω της θεατρικής διανομής, των αναδρομικών και της συλλεκτικής αγοράς οικιακής ψυχαγωγίας – κεντρικό θέμα στο φετινό MIFC, όπου η Ταϊβάν έλαβε τα φώτα της δημοσιότητας.
Σε ένα πάνελ με τίτλο “Taiwanese Cinematic Heritage: Preserving the Past, Shaping the Future”, ο πρόεδρος του TFAI Arthur Chu και ο προγραμματιστής Howard Yang συζήτησαν για τις στρατηγικές αποκατάστασης και διεθνούς διανομής του ινστιτούτου μαζί με την υπεύθυνη παραγωγής Radiance Elena Lazic και τον Vincent Paul-Boncour, συνιδρυτή της γαλλικής διανομέας Film. Τη συζήτηση συντόνισε η Ταϊβανέζα ειδικός στον κινηματογράφο Wafa Ghermani.
Το TFAI έχει αποκαταστήσει 110 τίτλους από το 2013 και τώρα ολοκληρώνει περίπου δώδεκα αποκαταστάσεις το χρόνο. Η πρώιμη διεθνής στρατηγική του επικεντρώθηκε σε καταξιωμένους σκηνοθέτες, με αποκαταστάσεις 4K του King Hu’s “Dragon Inn” και “A Touch of Zen” που προβλήθηκαν στα Cannes Classics το 2014 και το 2015. Τώρα το ινστιτούτο στρέφει όλο και περισσότερο την προσοχή του σε λιγότερο γνωστές ταινίες.
«Αυτοί οι επώνυμοι κινηματογραφιστές της λίστας Α είναι σαν εφαλτήριο για να εμπλακούμε σε μεγάλα φεστιβάλ και αγορές και να συνδεθούμε με βασικούς παράγοντες του κλάδου», δήλωσε ο Chu του TFAI.
Η ζήτηση του κοινού παίζει επίσης ρόλο: μια δημόσια έρευνα του 2023 προσδιόρισε το «The Dull-Ice Flower» ως ένα από τα πιο δημοφιλή κλασικά έργα της Ταϊβάν, που οδήγησε στην αποκατάστασή του και στη συνέχεια στην πρεμιέρα στις Κάννες.
Ο Paul-Boncour έδειξε την αναδρομική έκθεση του Έντουαρντ Γιανγκ της Carlotta ως παράδειγμα του πώς τα ανακαινισμένα κλασικά έργα μπορούν να βρουν ανανεωμένη εμπορική ζωή. Το 2025, η Carlotta έφερε τα ακυκλοφόρητα “A Confucian Confusion” και “Mahjong” του Yang στις γαλλικές αίθουσες ως μέρος μιας ευρύτερης αναδρομικής έκθεσης, ακολουθούμενη από εκδόσεις DVD και Blu-ray.
Και πάλι, η αναδρομική προσέλκυσε μια νέα γενιά θεατών ταινιών, με τον Γκερμάνι να θυμάται μεγάλες ουρές νεανικού κοινού που περίμεναν να παρακολουθήσουν τις προβολές των ταινιών του Γιανγκ.
Για τον Paul-Boncour, το κρίσιμο βήμα είναι η διασφάλιση ότι η διατήρηση οδηγεί σε πρόσβαση. Οι αναπαλαιωμένες ταινίες χρειάζονται περισσότερα από την έκθεση σε φεστιβάλ, υποστήριξε: απαιτούν από διανομείς που είναι πρόθυμοι να επενδύσουν σε κινηματογραφικές εκδόσεις, προώθηση και οικιακή ψυχαγωγία για να τους δώσουν μια διαρκή εμπορική ζωή.
Αλλά η επαναφορά τέτοιων ταινιών στην κυκλοφορία μπορεί να είναι μια μακρά και περίπλοκη διαδικασία. Η ιδιοκτησία δικαιωμάτων, τα ελλείποντα υλικά και οι εκκαθαρίσεις μουσικής παραμένουν σημαντικά εμπόδια, με τις διαπραγματεύσεις μερικές φορές να εκτείνονται σε χρόνια.
Οι εκπρόσωποι της TFAI αναγνώρισαν αυτές τις προκλήσεις, ιδιαίτερα για παλαιότερες παραγωγές των οποίων οι κάτοχοι δικαιωμάτων μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Το ινστιτούτο έχει επίσης αναζητήσει νέες συνεργασίες με κινηματογραφιστές, παραγωγούς και χορηγούς για τη χρηματοδότηση των αναστηλώσεων και τη διευκόλυνση της διεθνούς διανομής.
Πέρα από τις εμπορικές ευκαιρίες, το πάνελ τόνισε την πολιτιστική σημασία της κινηματογραφικής κληρονομιάς της Ταϊβάν καθώς το νησί σηματοδοτεί την 70η επέτειο του κινηματογράφου της Ταϊβάν.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970 παρήχθησαν περισσότερες από 1.200 ταινίες στην ταϊβανέζικη γλώσσα, αλλά μόνο περίπου 200 πιστεύεται ότι επιβίωσαν. Συχνά επισκιασμένες από παραγωγές στη μαδαρινική γλώσσα που προωθούνται υπό την εθνικιστική κυριαρχία, αυτές οι ταινίες προσφέρουν ένα παράθυρο στην κοινωνία και την ταυτότητα της Ταϊβάν πολύ πριν από την εμφάνιση του Νέου Κύματος.
«Ειδικά λόγω της διεθνούς γεωπολιτικής επιρροής, νομίζω ότι η Ταϊβάν κερδίζει ολοένα και περισσότερο την προσοχή στην παγκόσμια σκηνή», είπε ο Τσου. «Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να προωθήσουμε την κληρονομιά μας μέσω του κλασικού κινηματογράφου της Ταϊβάν».
“The Dull-Ice Flower”
