Ο φαν Bingbing παρακολουθεί μικροδράματα που δημιουργούνται από AI κάθε τόσο. Απλώς δεν είναι πεπεισμένη ότι κάνουν καλό στο νεανικό κοινό της Κίνας.
Η Κινέζα σταρ έκανε τις δηλώσεις σε συνέντευξη Τύπου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπουσάν, όπου παρουσίασε το «Ημερολόγιο ενός τρελού γέρου» του Γουέιν Γουάνγκ, που προβάλλεται στο σκέλος A Window on Asian Cinema και το μικρού μήκους «She Said» του Ivan Tan, το οποίο έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στον Διαγωνισμό Ασιατικών Ταινιών Μικρού Μήκους του τμήματος Wide Angle. Είναι η τρίτη της επίσκεψη στο φεστιβάλ.
Υποδεικνύοντας τη δημοτικότητα των μικροδραμάτων που δημιουργούνται από την τεχνητή νοημοσύνη στην Κίνα, η Fan διερωτήθηκε εάν πρόσφεραν στους νεότερους θεατές την καλλιτεχνική τροφή που είχε βρει στον κινηματογράφο. «Νιώθω ότι οι νέοι στην Κίνα δεν τρέφονται πολύ καλά», είπε, αναφερόμενη στο περιεχόμενο της οθόνης που καταναλώνουν.
Ο θαυμαστής έδειξε το “Possible Love” του Lee Chang-dong. «Οι ανθρώπινες παραστάσεις περιέχουν τόσα πολλά συναισθήματα και εκφράσεις», είπε. «Οι ερμηνείες στο «Possible Love» δεν μπορούν να μεταφερθούν ή να αναπαραχθούν από το AI».
Σε μια ειδική ομιλία μετά την προβολή του «The Handmaiden» της Park Chan-wook, της επιλογής της για το πρόγραμμα Carte Blanche του φεστιβάλ, η Fan μίλησε για τη γοητεία της με τον κίνδυνο και την ελευθερία που ενσαρκώνουν οι δύο πρωταγωνίστριες της ταινίας. “Είδα αυτή την ταινία για πρώτη φορά πριν από 10 χρόνια. Επειδή δεν είχε κυκλοφορήσει ποτέ στην Κίνα, έπρεπε να κάνω ιδιαίτερη προσπάθεια για να βρω έναν τρόπο να τη δω”, είπε. «Αλλά ο αντίκτυπος που είχε σε μένα είναι εξίσου ισχυρός 10 χρόνια αργότερα».
Θυμήθηκε επίσης ότι υπηρέτησε στο πλευρό του Park στην κριτική επιτροπή των Καννών το 2017, περιγράφοντάς τον ως ευγενικό και τζέντλεμαν. Αν και μίλησε με φειδώ, εκείνη είπε: «Οι παρατηρήσεις του ήταν ξεκάθαρες». Η Fan πρόσθεσε ότι θα ήταν στην ευχάριστη θέση να συνεργαστεί μαζί του εάν παρουσιαζόταν η ευκαιρία.
Αναλογιζόμενος κατά τη διάρκεια της ομιλίας για το τι έχει διατηρήσει τη δέσμευσή της στην υποκριτική για τρεις δεκαετίες, η Fan τοποθέτησε την καριέρα της στην ευρύτερη ανάπτυξη του ασιατικού κινηματογράφου, που είπε ότι είχε βρει τη θέση και τη φωνή του τις τελευταίες δύο δεκαετίες.
«Οι ηθοποιοί της γενιάς μου στην Κίνα τηρούν ένα εσωτερικό πρότυπο», είπε. “Ανήκουμε σε μια γενιά που συνδέει αυτό που προηγήθηκε με αυτό που θα ακολουθήσει. Έχουμε την ευθύνη να μεταφέρουμε αυτή την κληρονομιά μπροστά και ελπίζουμε να μας θυμούνται οι ίδιοι.”
Η Fan περιέγραψε την πίστη της στο «yuanfen», την κινεζική έννοια της συγγένειας ή της σύνδεσης που διαμορφώνεται από τη μοίρα. «Δεν μπορείς να επιβάλεις τη σύνδεση μεταξύ ενός ηθοποιού και ενός ρόλου ή μεταξύ ενός ηθοποιού και ενός σκηνοθέτη», είπε. «Αλλά πιστεύω ότι μόνο με τη συνεχή συσσώρευση εμπειρίας μπορείς να συνεχίσεις να αμφισβητείς αυτό που είσαι και να επεκτείνεις τη ζωή σου ως ηθοποιός».
Ο θαυμαστής εξαφανίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις κινεζικές οθόνες μετά από μια υπόθεση φοροδιαφυγής το 2018. Έκτοτε εργάστηκε εκτός Κίνας, κερδίζοντας το βραβείο Golden Horse καλύτερης πρωταγωνίστριας ηθοποιού για το μαλαισιανό δράμα «Mother Bhumi» και πρωταγωνίστησε στην κορεάτικη ταινία «Green Night».
Η Fan αστειεύτηκε ότι «αναγκάστηκε» να προσαρμοστεί καθώς η δουλειά της την πήγε πέρα από μια εικόνα σταθερής οθόνης και σε διάφορες γλώσσες, αν και είπε ότι ήταν ευγνώμων για τις πιέσεις που την οδήγησαν σε απροσδόκητους ρόλους.
«Το να ακολουθώ την ιστορία που μου δίνει η μοίρα και να αποδέχομαι τις ικανότητές μου ως ηθοποιός, είναι ήδη πηγή ευτυχίας», είπε.
